استلان اسکاشگورد از نقشهای ماندگارش، همکاری با فونتریه و چالش بازی پس از بیماری میگوید
استلان اسکاشگورد که تاکنون در بیش از ۱۲۰ فیلم بازی کرده، امسال با نقش «گوستاو بورگ» در فیلم نروژی (Sentimental Value)، نامزد ۹ اسکار، به یکی از جدیترین مدعیان جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل بدل شده است. او در این فیلم نقش کارگردانی سالخورده را بازی میکند که تلاش میکند رابطهاش با دو دخترش (رناته رینسوه و اینگا ایلباس) را ترمیم کند. بهگفته او، راز بازی طبیعی این سه نفر «کنار گذاشتن ابزارها و تکنیکها و رسیدن به خامی و صداقت» بوده است.
اسکاشگورد در گفتوگو بخش مهمی از مسیر حرفهایاش را مرور میکند: از شهرت نوجوانی در تلویزیون سوئد تا همکاریهای ماندگار با لارس فونتریه در (Breaking the Waves)، (Dogville)، (Melancholia) و (Nymphomaniac). او از آزادی خلاقانهای که فونتریه به بازیگران میدهد، از جمله اجازه «اشتباه کردن»، بهعنوان نقطه عطفی در شکلگیری سبک بازیگریاش یاد میکند.
او همچنین از تجربههایش در هالیوود میگوید: از نقشآفرینی در (Good Will Hunting) کنار رابین ویلیامز تا حضور در فرنچایزهای بزرگی چون (Pirates of the Caribbean)، (Thor) و نقش هولناک بارون هارکونن در (Dune). اسکاشگورد توضیح میدهد که برای (Dune) هر بار هشت ساعت زیر گریم سنگین مینشست و معتقد بود «برهنگی» شخصیت هارکونن او را ترسناکتر میکند.
او در بخش دیگری از گفتوگو فاش میکند که میان دو فیلم (Dune) دچار سکته شده و حافظهاش آسیب دیده است. اکنون دیالوگها از طریق ایرباد در گوشش پخش میشود و او باید همزمان با شنیدن آنها و بازی همکارانش، ریتم خود را تنظیم کند. با این حال، هم دنی ویلنوو و هم تونی گیلروی او را تشویق کردهاند که به کار ادامه دهد.
اسکاشگورد همچنین از تجربه بازی در سریالهای تحسینشده (Chernobyl) و (Andor) یاد میکند و نقش لوتن رائل را یکی از پیچیدهترین و لذتبخشترین کارهایش میداند. در پایان با شوخی میگوید که در فصل جوایز همراه پسرش الکساندر «کمی بیش از حد خوشگذرانده» و احتمالاً دندهاش را شکسته است.