از بی‌پولی تا شکوهِ راکی؛ تماشاگران تورنتو با فیلم I Play Rocky به وجد آمدند
همه چیز از روزهای تاریک و سختِ زندگی یک بازیگر جوان شروع شد؛ روزهایی که سیلوستر استالونه، فراتر از یک نویسنده، درگیر بقا بود. فیلم (I Play Rocky) روایتگر آن لحظات بحرانی است که استالونه، در اوج بی‌پولی و حتی در آستانه بی‌خانمانی، مجبور شد سگ محبوب خود را تنها برای تأمین هزینه‌ی غذا بفروشد. اما در میان این ویرانه‌ها، قلم او از حرکت باز نایستاد تا فیلم‌نامه‌ای بنویسد که سرنوشت تاریخ سینما را تغییر داد.
داستان این پروژه، بر اساس نوشته‌های پیتر گمبل، به نبرد اراده‌ی استالونه با سیستم‌های صلب استودیویی می‌پردازد. زمانی که مدیران استودیو با پیشنهادهای وسوسه‌انگیز مالی (از ۲۰ هزار دلار تا سقف ۳۵۰ هزار دلار) سعی داشتند نقش اصلی را از او بگیرند و به ستاره‌ای چون برت رینولدز واگذار کنند، استالونه با صلابتی مثال‌زدنی، تمام پیشنهادها را رد کرد تا ثابت کند که او تنها کسی است که می‌تواند روح «راکی» را در قالب شخصیت دم کند.
در این اثر، آنتونی ایپولیتو، بازیگر جوان ۲۷ ساله، پس از دو سال تمرکز و آماده‌سازی دقیق، مسئولیت جان‌بخشی به شخصیت استالونه را بر عهده گرفته است. نقدهای اولیه نشان می‌دهد که او توانسته است آن ترکیب پیچیده از ضعف مالی و قدرت روحی را به شکلی باورپذیر به تصویر بکشد. همچنین، فیلم با رویکردی متفاوت، برای نخستین بار گرت براون، مخترع مشهور «استدی‌کم» را در قالب یک شخصیت در جریان روایت به نمایش می‌گذارد تا ابعاد تازه‌ای از تاریخ پشت‌صحنه‌ی سینما را بازگو کند.
با این حال، مسیر رسیدن به جایگاه بی‌رقیب در ژانر «فیلم‌های درباره‌ی فیلم‌سازی» برای این اثر هموار نیست. اگرچه تحلیل‌گران پیش‌بینی می‌کنند که این محصول مشترک آمازون و MGM، یکی از گزینه‌های جدی برای حضور در فصل جوایز باشد، اما نقدها کاملاً یکدست نیستند. برخی رسانه‌های معتبر سینمایی مانند The Wrap و «اسکرین»، دیدگاه‌های انتقادی خود را نسبت به فیلم ابراز کرده‌اند. برخی بر این باورند که روایتِ فیلم، فاقد عمقِ دراماتیکِ لازم است و پرسش‌هایی را درباره «ضرورتِ ساخت» این فیلم مطرح کرده‌اند؛ چرا که به عقیده آن‌ها، خودِ مبارزاتِ واقعیِ استالونه در مسیرِ ساختِ آن فیلم، بسیار الهام‌بخش‌تر از بازسازیِ سینمایی آن بوده است.
اگر بخواهیم (I Play Rocky) را در ترازوی تاریخ بسنجیم، این اثر در جایگاهی پس از شاهکارهای ماندگاری چون «آواز در باران»، «اد وود» و «روز به جای شب» قرار می‌گیرد؛ با این تفاوت که فارلی تلاش کرده است با روایتی صمیمی‌تر، آن لحظه‌ی انفجارِ یک ستاره را از دلِ خاکسترِ سختی‌ها بیرون بکشد.
با ثبت ۱۹ نقدِ در راتن تومیتوز، (I Play Rocky) با امتیاز ۷۴ درصد کار خود را آغاز کرده است. اگرچه این نمره هنوز به قله‌ی ۹۳ درصدیِ فیلم اصلی یا استانداردهای بالای مجموعه «کرید» نرسیده، اما در مقایسه با برخی دنباله‌های ضعیف‌ترِ این سری (مانند Rocky III با امتیاز ۶۶ درصد)، نمره‌ای قابل‌قبول محسوب می‌شود.
با همه این تفاسیر، (I Play Rocky) به عنوان یکی از مدعیانِ جدیِ فصل جوایز پیش رو شناخته می‌شود. این اثر در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۹ آبان ۱۴۰۵)، دقیقاً پنجاه سال پس از اکرانِ تاریخیِ قسمت اولِ «راکی»، به روی پرده‌های سینما خواهد رفت تا آزمونِ نهاییِ خود را نزدِ مخاطبانِ وفادارِ این فرنچایز پس دهد.