استیون اسپیلبرگ: فیلمهای من برای پردههای بزرگ ساخته شدهاند، نه صفحههای کوچک!
.jpg?w=1200&q=75)
در حالی که بسیاری از فیلمسازان بزرگ دنیا، از مارتین اسکورسیزی گرفته تا دیوید فینچر، همکاری با نتفلیکس را پذیرفتهاند، اسپیلبرگ در گفتوگویی تازه با آیتیوی نیوز، یک بار دیگر خط قرمزش را ترسیم کرد. او بدون تعارف گفت که اگر قرار باشد برای نتفلیکس محتوا تولید کند، باید از جنس «کاستها یا دیویدیهای کوچک» باشد که برای تماشای انفرادی طراحی شدهاند، نه برای جادویِ ۷۰ میلیمتریِ سالنهای سینما.
اما چرا اسپیلبرگ تا این حد سرسخت است؟ او معتقد است مشکل فراتر از اندازه پرده است. اسپیلبرگ میگوید: «مهمترین بخش سینما، انرژیِ “سالنِ پر” است؛ جایی که غریبهها در کنار هم مینشینند، همزمان میخندند یا از ترسِ یک صحنه جیغ میکشند. این واکنشِ جمعی، قلبِ تپنده سینماست؛ تجربهای که در تنهاییِ خانه، هیچگاه به آن شکوهِ واقعی نمیرسد.»
او با این استدلال، به رویکرد نتفلیکس میتازد؛ پلتفرمی که فیلمها را نه برای یک «اکرانِ واقعی»، بلکه صرفاً برای واجد شرایط شدن در جوایز (آن هم با اکرانهای محدود چندروزه) راهی سینما میکند. اسپیلبرگ تأکید میکند که چنین استراتژیای، فیلم را از ماهیتِ اصیلِ خود تهی کرده و آن را به «محتوای خانگی» تنزل میدهد.
اگرچه نتفلیکس در سالهای اخیر توانسته است بزرگترین نامهای دنیای کارگردانی را برای پروژههای شخصیشان جذب کند و شاید اگر این بودجهها نبود، بسیاری از آن شاهکارهای سینمایی ساخته نمیشدند، اما اسپیلبرگ همچنان مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است. او ترجیح میدهد فیلمهایش را برای فضاهای بزرگ طراحی کند، حتی اگر این به معنای نادیده گرفتنِ امکاناتِ مالی عظیمِ پلتفرمهای استریم باشد.
در سوی مقابل، نتفلیکس نیز نشان داده که چندان با سینماگرانِ «سنتگرا» مدارا نمیکند. دَن لین، رئیس بخش فیلم این پلتفرم، بهتازگی صراحتاً اعلام کرده است که سیاست آنها به سمت همکاری با کسانی است که با مدلِ توزیعِ نتفلیکس کنار بیایند؛ خبری که نشان میدهد شکاف میانِ «سینمایِ سالنی» و «دنیای استریم»، روز به روز عمیقتر میشود.
استیون اسپیلبرگ، در مقامِ یکی از آخرین سنگرهای دفاع از سینمایِ کلاسیک، همچنان به پرده بزرگ وفادار است. برای او، فیلمسازی هنری است که باید در تاریکیِ یک سالن شلوغ، با بوی پاپکورن و صدایِ نفسهای تماشاگران تجربه شود، نه در یک الگوریتمِ پخشِ خانگی. او همچنان با صدای بلند اعلام میکند: من برای پردههای بزرگ فیلم میسازم، نه برای خانهها.