حاشیه ونیز؛ تقابل مگی جیلنهال و روی پرایس بر سر حضور کمرنگ کارگردانان زن در جشنواره
مگی جیلنهال که در نشست خبری افتتاحیه جشنواره مورد پرسشهای مکرر درباره این عدم توازن قرار گرفته بود، ابتدا با لحنی کنایهآمیز گفت شاید این ترکیب نشاندهنده برتری کارگردانان مرد است، اما در ادامه بهطور جدی به مشکلات زیرساختی پرداخت. او با طرح پرسشهایی بنیادین گفت: «یک مشکل سیستماتیک وجود دارد. آیا ممکن است موضوعاتی که زنان به دلیل تجربه زیستهشان میخواهند درباره آنها فیلم بسازند، همواره بهعنوان هنر متعالی شناخته نشوند؟ چه کسی تصمیم میگیرد چه چیزی ارزشمند است؟»
در سوی دیگر، روی پرایس، مدیر پیشین آمازون، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی ایکس، به شدت به این دیدگاه تاخت. پرایس با اشاره به حضور پررنگ زنان در رأس مدیریت استودیوهای بزرگ (همچون دیزنی، نتفلیکس، پارامونت و آمازون)، استدلال جیلنهال را «حرفی کلیشهای» و «آشکارا نادرست» خواند. او با کنایه به عملکرد تجاری فیلم «عروس» (ساخته جیلنهال در سال ۲۰۲۶) نوشت: «هالیوود چقدر باید زنانه شود تا مگی جیلنهال احساس راحتی کند؟ شاید عروس واقعاً آنقدرها هم خوب نبود.»
این تقابل، چالشی عمیق را پیش روی صنعت سینما قرار داده است. در حالی که مدافعان نگاه جیلنهال بر تداوم سوگیریهای ساختاری تأکید دارند، منتقدان با تکیه بر آمار حضور زنان در سطوح مدیریتی، میپرسند مرز میان «موانع سیستماتیک» و «کیفیت آثار» کجاست. نکته مورد نظر پرایس این است که نباید بهطور خودکار هر اثر کنارگذاشتهشدهای را قربانی ساختار دانست؛ چرا که در نهایت، کیفیت و قضاوتهای هنری نیز نقش تعیینکنندهای در راه یافتن آثار به جشنوارهها دارند.