فیلم What Happens at Night؛ شخصیترین پروژه اسکورسیزی!
مارتین اسکورسیزی حالا در مرحلهای از مسیر هنریاش قرار دارد که شاید دیگر نیازی به اثبات تواناییهای تکنیکیاش ندارد. او اکنون به دنبال چیزی فراتر از “فیلم ساختن” است؛ او به دنبال “زیستن” در قاب تصویر است. فرانچسکا اسکورسیزی در پادکست Zack Sang Show، پرده از حقیقتی برداشت که این فیلم را از سایر آثار پدرش متمایز میکند.
مواجهه با غمی که هنوز زنده است
قلب تپنده این فیلم، پیوند ناگسستنی آن با زندگی واقعیِ مارتین اسکورسیزی و همسرش، «هلن موریس» است. موریس بیش از سه دهه با بیماری پارکینسون دستوپنج نرم کرده و این مبارزه طولانی، سایهای از اندوهِ شیرین و تلخ را بر خانه آنها افکنده است. فرانچسکا درباره این تجربه میگوید: «ما بهنوعی در حال عزاداری برای مادرمان هستیم، در حالی که او هنوز در کنار ماست.» این جمله دقیقاً همان فضای سنگین و شخصیِ فیلم است که اسکورسیزی سعی دارد در What Happens at Night آن را بکاود؛ مرز باریک میان سوگواری و امید.
یک داستان رؤیاگونه در برفهای سرد اروپا
فیلمنامه این اثر که با بازی درخشان لئوناردو دیکاپریو و جنیفر لارنس همراه است، مخاطب را به فضای رؤیاگونه و وهمآلودِ یک هتلِ تقریبا خالی در شهری برفی در قلب اروپا میبرد. داستان درباره زوجی است که برای پذیرش فرزندخواندگی به این شهر سفر میکنند؛ سفری که قرار است آخرین تلاشِ همسر (با بازی لارنس) برای به جا گذاشتنِ میراثی از عشق پیش از مرگِ حتمیاش بر اثر سرطان باشد. حضور شخصیتهای مرموزی مثل یک تاجر فاسد و یک شفادهنده مذهبی، فضا را به سوی یک کاتارسیس (تزکیه نفس) دراماتیک سوق میدهد که در آن واقعیت و ازدواج، زیر ذرهبینِ سنگینِ فقدان قرار میگیرند.
ترکیبی از ستارگان برای یک مأموریت دشوار
این پروژه تنها یک درام خانوادگی نیست؛ بلکه میدانی برای هنرنمایی بازیگران تراز اول است. در کنار دیکاپریو و لارنس، حضور بازیگران قدرتمندی چون مدس میکلسن، پاتریشا کلارکسون و جرد هریس نویدبخش اثری است که از نظر بازیگری، سنگ تمام خواهد گذاشت.
اگرچه هنوز تاریخ اکران رسمی برای این فیلم اعلام نشده، اما گمانهزنیهای محافل سینمایی به سمت جشنواره کن در سال ۲۰۲۷ اشاره دارد؛ جایی که اسکورسیزی میتواند این اعترافنامه سینمایی را با جهان به اشتراک بگذارد. What Happens at Night ممکن است فاقد گانگسترها و تیراندازیهای آثار کلاسیک او باشد، اما با نگاهی به سابقه او در فیلمهای شخصیتر مثل خیابانهای پایینشهر یا سکوت، میتوان حدس زد که این اثر شاید ماندگارترین مرثیه اسکورسیزی برای عشق و مرگپذیری باشد.