عقب‌نشینی سینماداران آمریکایی؛ سالن‌های اکران فیلم مشترک دیوید فینچر و کوئنتین تارانتینو باز هم آب رفت
بر اساس آخرین گزارش‌های منتشرشده، ظرفیت نمایش فیلم سینمایی پرهزینه «ماجراهای ناگوار کلیف بوث» (The Further Mis-Adventures of Cliff Booth) با افت شدیدی در سطح سینماهای آمریکا مواجه شده است. این اثر ۲۰۰ میلیون دلاری که به عنوان دنباله‌ای معنوی و سینمایی بر فیلم موفق و تحسین‌شده «روزی روزگاری در هالیوود» (Once Upon a Time in Hollywood) شناخته می‌شود و در آن برد پیت بار دیگر در نقش به یادماندنی کلیف بوث ظاهر شده است، در حالی مسیر اکران را طی می‌کند که شرایط نمایش آن به هیچ وجه با حجم سرمایه‌گذاری و بزرگی نام سازندگانش همخوانی ندارد. طبق پیش‌بینی‌های اولیه‌ای که در ماه اوت مطرح شده بود، این فیلم قرار بود در حدود ۳۵۰ سالن سینما یا حتی کمتر روی پرده برود، اما با اعمال محدودیت‌های جدید، ظرفیت نمایشی آن در سراسر کشور به حدود ۲۰۰ سالن کاهش یافته است؛ رقمی بسیار ناچیز برای پروژه‌ای در این سطح و با این ابعاد مالی.
به نقل از پایگاه تخصصی «ورلد آو ریل» و به استناد گزارش نشریه «پاک نیوز»، برنامه‌ریزی فعلی حاکی از آن است که اکران اختصاصی و محدود این فیلم در سالن‌های منتخب آیمکس از تاریخ ۲۵ نوامبر کلید خواهد خورد. با این حال، دلیل اصلی این ریزش فاحش در تعداد سالن‌ها، پاسخ منفی قاطع و صریح سینماهای زنجیره‌ای بزرگ از جمله (Regal)، (Cinemark) و چندین مجموعه مستقل و کوچک‌تر دیگر بوده است که پیشنهاد نمایش این اثر را به شکلی محترمانه رد کرده‌اند. با این حساب، هم‌اکنون دو مورد از سه زنجیره بزرگ سینمایی ایالات متحده به طور کامل از نمایش اثر جدید دیوید فینچر سر باز زده‌اند.
بررسی ریشه‌های این تصمیم نشان می‌دهد که اتخاذ رویکردها، قوانین و سیاست‌های تجاری شرکت «نتفلیکس» به عنوان تهیه‌کننده اثر، عامل اصلی و انگیزه کلیدی در شکل‌گیری این موضع‌گیری سلبی از سوی مجموعه‌داران سینما به شمار می‌رود. سالن‌داران در طول سال‌های گذشته بارها و بارها تأکید کرده‌اند که سازوکار عملکرد نتفلیکس در حوزه اکران فیلم‌ها، عملاً نوعی بهره‌برداری و استفاده ابزاری از ظرفیت ارزشمند سالن‌های فیزیکی محسوب می‌شود؛ سیاستی که هدف اصلی آن صرفاً بازاریابی، ایجاد سر و صدای رسانه‌ای و تبلیغ پلتفرم استریم برای جذب مشترک جدید است و به سودآوری بلندمدت سینماداران کمکی نمی‌کند. از همین رو، مدیران سالن‌های نمایش فاصله زمانی بسیار کوتاه و فشرده دو هفته‌ای میان آغاز اکران سینمایی تا انتشار نسخه دیجیتال را فاقد هرگونه توجیه اقتصادی و مالی دانسته و آن را پیشنهادی سودآور تلقی نمی‌کنند. در چارچوب همین سیاست‌های ازپیش‌تعیین‌شده، اثر مذکور قرار است پس از سپری کردن این دوره بسیار کوتاه و محدود روی پرده، در تاریخ ۲۳ دسامبر به طور رسمی و جهانی روی پلتفرم نتفلیکس عرضه شود.
نکته قابل‌تأمل دیگر این است که صاحبان سالن‌های سینما تمایل ندارند در یکی از حساس‌ترین و پول‌سازترین بازه‌های زمانی سال یعنی روزهای تعطیلات عید شکرگزاری، سالن‌های پرطرفدار و پرمخاطب آیمکس را به فیلمی اختصاص دهند که قرار است کمتر از یک ماه بعد به رایگان یا از طریق اشتراک خانگی روی تلویزیون‌ها پخش شود. تعطیلات شکرگزاری همواره یکی از پرمخاطب‌ترین و سودآورترین دوره‌های اکران در تقویم سینمایی هالیوود به شمار می‌رود و به همین دلیل، سینماداران ترجیح می‌دهند این ظرفیت بی‌بدیل نمایشی را به جای پروژه‌های استریم‌محور، در اختیار آثار سنتی و استودیویی بگذارند که از چرخه استاندارد اکران پیروی می‌کنند و برنامه‌ی نمایش آن‌ها روی پرده به شکل بلندمدت و با فاصله زمانی منطقی طراحی شده است.