بازگشت درخشان به داستان کلاسیک استیون کینگ؛ سریال «کری» چگونه قلب منتقدان را تسخیر کرد؟

این اثر که چهارمین اقتباس از رمان سال ۱۹۷۴ کینگ محسوب می‌شود، در نخستین گام‌های خود در دنیای منتقدان بسیار موفق بوده است. سریال «کری» تاکنون با ثبت ۵۴ نقد در وب‌سایت راتن تومیتوز، امتیاز تحسین‌برانگیز ۸۵ درصد را به دست آورده و در متاکریتیک نیز با میانگین نمرات ۱۸ منتقد، به امتیاز ۷۱ از ۱۰۰ رسیده است.

نگاهی تازه به داستانی آشنا

فلانگن در این نسخه، به جای بازسازی صرف، هوشمندانه عمل کرده است. او دنیای «کری» را به عصر شبکه‌های اجتماعی آورده و فشارهای روانی ناشی از قلدری‌های دوران نوجوانی در دنیای امروز را در تار و پود داستان تنیده است. منتقدان معتقدند او توانسته با تزریق همدلی و خلاقیت، اسطوره‌شناسی این داستان نوجوانانه را گسترش دهد و به آن تازگی ببخشد.

نشریاتی نظیر TheWrap این تلاش برای به‌روزرسانی داستان را «موفقیتی چشمگیر» خوانده‌اند و امپایر نیز تأکید دارد که این نسخه آن‌قدر ایده و ظرافت در خود دارد که توانسته روایتی تازه از این داستان کلاسیک ارائه دهد. آی‌جی‌ان نیز با وجود برخی انتقادها نسبت به گسترده‌کردن بیش از حد دامنه داستان، اعتراف کرده که فلانگن با هوشمندی نشان داده چرا داستان «کری» در عصر امروز دوباره به بازگویی نیاز داشت.

درخششِ بازیگران؛ نقطه اتکای سریال

یکی از نکات مشترک در ستایش‌های منتقدان، نقش‌آفرینی بازیگران است. سامر اچ. هاول که در نقش اصلی ظاهر شده، توانسته تحسین بسیاری را برانگیزد. برخی منتقدان بر این باورند که سریال تا حد زیادی به لطف استعداد او پیش می‌رود؛ هاول به قدری در این نقش باورپذیر ظاهر شده که شخصیت «کری وایت» را کاملاً از آن خود کرده است. بازیگرانی نظیر سامانتا اسلویان و آلیسون تورنتون نیز در نقش‌های مکمل، لایه‌های عمیق‌تر و غنی‌تری به فضای سریال افزوده‌اند.

کجا صدای مخالفان بلند شد؟

با این همه، سریال خالی از نقد نیست. برخی از نویسندگان معتقدند که فلانگن در مسیر جهانی‌سازی گسترده، گاهی بیش از حد از منبع اصلی فاصله گرفته است. ایندی‌وایر اشاره کرده که سریال گاهی احساس می‌شود از زاویه دید یک والد روایت شده است تا یک نوجوان و در نتیجه، به فریادهای بلندتری نیاز دارد. منتقد تلگراف نیز با رویکردی تندتر، فلانگن را متهم به مستقیم‌گویی و شعاری کردن پیام‌های داستان کرده و معتقد است که سریال، آن هراس غریزی و کلاسیک را به طور کامل منتقل نمی‌کند.

با این وجود، جمع‌بندی کلی منتقدان مثبت است. حتی کسانی که نسبت به برخی تغییرات روایی اعتراض داشتند، اذعان دارند که سریال «کری» در نهایت تجربه‌ای است که ارزش تماشا دارد؛ به خصوص برای کسانی که رمان اصلی را دوست دارند و تشنه دیدن تفسیری گرم و همدلانه از این تراژدی ترسناک هستند. «کری» ثابت کرد که مایک فلانگن هنوز هم می‌داند چگونه با استفاده از داستان‌های قدیمی، تجربه‌هایی نو و ماندگار برای مخاطب مدرن خلق کند.