درخشش مونیکا بلوچی در جشنواره لوکارنو؛ بازگشت به سینمای ایتالیا با درام روانشناختی Ketticè
.jpg?w=1200&q=75)
«کتیچه»، به نویسندگی و کارگردانی جیووانی تورتوریچی، مخاطب را به شهر پالرمو در سال ۲۰۱۲ میبرد؛ دورانی که ایتالیا در فضای پیچیده سیاسیِ عصر برلوسکونی غوطهور بود. داستان حول محور زندگی دو نوجوان به نامهای «جولیو» و «کتی» میچرخد که در تلاش برای یافتن راهی جهت گریز از قضاوتهای سنگین دنیای بزرگسالان هستند.
اما قلب تپنده این فیلم، نقشآفرینی متفاوت مونیکا بلوچی در قامت مادر جولیو است. او در این اثر، زنی از تبار اشراف سیسیل را به تصویر میکشد که در بندِ استانداردهای اجتماعی و کمالگراییِ کاذب گرفتار شده است. بلوچی در نشست خبری این فیلم، شخصیت خود را نمادی از «ناکامیهای پنهان پشت نقابهای اجتماعی» توصیف کرد؛ زنی که با از دست دادن خودباوری، در میان رفتارهای هیستریک و تنشهای مزمن با فرزندش، شکاف عمیق میان دو نسل را به نمایش میگذارد. بلوچی برای ترسیم این فروپاشی روانی، به جزئیات تراژیک و در عین حال کمدی متوسل شده؛ از جمله پناه بردن به خوردنِ افراطی به عنوان سازوکاری برای مقابله با محیطِ سرکوبگر.
این فیلم تنها یک درام خانوادگی نیست، بلکه با فیلمبرداری خیرهکنندهی «کامیلا کاتابریگا»، نقدی تند و تیز بر فرهنگ پوچگرایی و بازنمایی دقیق تنشهای روانی در دل سیسیل است. بلوچی که از تجربه همکاری با کارگردان جوان و بازیگران تازهکار این پروژه بسیار خرسند است، آن را یک «سفر هنری منحصربهفرد» نامید و «کتیچه» را نه تنها بازگشت به ریشهها، بلکه گامی جسورانه در مسیر تکامل هنری خود دانست.