نقد فیلم Spider-Man: Brand New Day | بهترین ماجراجویی انفرادی تام هالند در نقش مرد عنکبوتی

ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| با چهارمین حضور تقریباً انفرادی تام هالند در نقش مرد عنکبوتی، او رسماً به طولانی‌ترین بازیگر لایو اکشن تاریخ تبدیل می‌شود که نقش پیتر پارکر را روی پرده سینما ایفا کرده است. حالا زمان آن رسیده بود که دنیای سینمایی مارول سرانجام به این سؤال مهم پاسخ دهد: مرد عنکبوتی واقعاً چه کسی است؟

در طول سال‌ها نسخه‌های مختلفی از این قهرمان محبوب را دیده‌ایم، اما Spider-Man: Brand New Day شاید نخستین فیلمی باشد که هویت مرد عنکبوتی را نه به‌عنوان یک ویژگی جانبی، بلکه به‌عنوان سؤال اصلی داستان مطرح می‌کند؛ سؤالی که حتی خود پیتر پارکر هم پاسخی قطعی برای آن ندارد.

داستان فیلم چند سال پس از اتفاقات Spider-Man: No Way Home رخ می‌دهد. پیتر اکنون تبدیل به فردی منزوی و غرق در کار شده است؛ قهرمانی زخمی و خسته که تمام وقت خود را صرف گشت‌وگذار در شهر و مبارزه با خلافکاران می‌کند. او بیش از آنکه «پیتر پارکر» باشد، به «مرد عنکبوتی» تبدیل شده است.

در این مسیر، او با کارآگاه ژان دی‌وولف با بازی لیزا کولون-زایاس همکاری می‌کند و تعداد افرادی که واقعاً به آن‌ها نزدیک است، بسیار محدود شده؛ چند مأمور پلیس نیویورک و فرانک کسل با بازی جان برنثال از معدود کسانی هستند که هنوز در زندگی او حضور دارند.

آپارتمان پیتر نیز حالا بیشتر شبیه مرکز فرماندهی یک ابرقهرمان است تا خانه یک جوان معمولی؛ پر از اسکنرهای پلیس، نمایشگرهای متعدد کامپیوتری و یک چاپگر سه‌بعدی که هر وسیله‌ای را که برای انجام مأموریت‌هایش نیاز دارد، تولید می‌کند.

بازگشت به ریشه‌های مرد عنکبوتی پس از آشفتگی چندجهانی
Brand New Day نوعی بازسازی مسیر برای مرد عنکبوتی محسوب می‌شود؛ فیلمی که پس از پایان No Way Home و در میانه حماسه چندجهانی پراکنده مارول، تلاش می‌کند دوباره تمرکز را به خود شخصیت پیتر پارکر بازگرداند.

این فیلم بدون شک برای آینده مارول اهمیت زیادی دارد و می‌تواند زمینه‌ساز اتفاقات Avengers: Doomsday و Avengers: Secret Wars باشد، اما نکته مهم این است که فراموش نمی‌کند پیش از هر چیز یک فیلم مرد عنکبوتی باشد.

همین موضوع باعث شده اثر برخلاف بسیاری از پروژه‌های اخیر MCU، بیش از آنکه درگیر ساختن یک پازل بزرگ چندجهانی باشد، روی داستان قهرمان اصلی خود تمرکز کند.

اولین فیلم واقعی مرد عنکبوتی در دنیای سینمایی مارول
به لطف طلسم دکتر استرنج که خاطرات مردم درباره پیتر پارکر را پاک کرد، او اکنون آزادی بیشتری دارد تا مسیر خودش را انتخاب کند. همین اتفاق به فیلمنامه‌نویسان اریک سامرز و کریس مک‌کنا اجازه داده داستان تازه‌ای برای این شخصیت بسازند.

تغییر کارگردان نیز نقش مهمی در ایجاد حس تازگی فیلم دارد. دستین دنیل کرتون، کارگردان Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings، جای جان واتس را گرفته و نگاه متفاوتی به جهان مرد عنکبوتی ارائه داده است.

پیتر در کنار زندگی جدیدش همچنان از دور مراقب دوستان قدیمی خود، ام‌جی با بازی زندایا و ند با بازی جیکوب باتالون است. این دو حالا مسیر زندگی خودشان را پیدا کرده‌اند؛ پس از دانشگاه MIT، به شهر بازگشته‌اند و دیگر همان نوجوانان دوران دبیرستان نیستند.

اما پیتر همچنان در گذشته گرفتار شده است؛ گذشته‌ای که شرایط اجازه نداده از آن عبور کند.

قدرت‌هایی تازه و بحرانی برای هویت پیتر پارکر
شخصیت مرموز سیدی سینک خیلی زود وارد داستان می‌شود، هرچند حدود یک ساعت طول می‌کشد تا حضور فیزیکی او روی پرده دیده شود.

توانایی‌های ذهنی این شخصیت، پنجره‌ای تازه به ذهن آشفته پیتر باز می‌کند؛ پیتر در دوره‌ای قرار دارد که هم قدرت‌های مرد عنکبوتی‌اش در حال تغییر هستند و هم باید با یکی از سخت‌ترین دشمنان زندگی‌اش روبه‌رو شود.

فیلم این مرحله را نوعی «بلوغ عنکبوتی» برای پیتر می‌داند؛ دوره‌ای که او مجبور می‌شود دوباره از خود بپرسد بدون تمام فشارها، شکست‌ها و انتظارات بیرونی، واقعاً چه کسی است.

بازگشت حس‌وحال کلاسیک مرد عنکبوتی
یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های Brand New Day این است که حس فیلم‌های کلاسیک مرد عنکبوتی را بازمی‌گرداند.

پیتر را می‌بینیم که درباره جرم‌وجنایت تحقیق می‌کند، در شهری زندگی می‌کند که زمانی دوستش داشت، و تلاش می‌کند اعتماد و محبت کسانی را که از دست داده دوباره به دست بیاورد.

هم‌زمان، فیلم همان لحظات آشنای مرد عنکبوتی را نیز ارائه می‌دهد؛ قهرمانی که از کنار ساختمان‌های بلند عبور می‌کند، به دیوارها برخورد می‌کند و گاهی پس از یک فرود ناموفق در کوچه‌ای تاریک نقش زمین می‌شود.

دستین دنیل کرتون با الهام از سبک فیلم‌های سم ریمی، اما با زبان بصری مدرن‌تر، یکی از پویاترین نسخه‌های مرد عنکبوتی MCU را خلق کرده است. دوربین او بیشتر وارد فضای پشت نقاب پیتر می‌شود؛ از نمای نزدیک چشمان او هنگام پرواز میان ساختمان‌ها گرفته تا نماهای اول‌شخص از تاب خوردن در خیابان‌های نیویورک.

بهترین بازی تام هالند در نقش مرد عنکبوتی
مهم‌ترین نقطه قوت فیلم، عملکرد تام هالند است. او در اینجا بیش از هر زمان دیگری احساسات پیچیده پیتر پارکر را به تصویر می‌کشد؛ قهرمانی که همزمان قدرتمند، تنها، آسیب‌دیده و سردرگم است.

Brand New Day نشان می‌دهد مرد عنکبوتی هنوز یکی از معدود شخصیت‌های دنیای ابرقهرمانی است که می‌تواند از خستگی مخاطبان نسبت به این ژانر جان سالم به در ببرد؛ اما برای ادامه این مسیر باید تغییر کند و رشد کند.

این فیلم دقیقاً همین کار را انجام می‌دهد.

کلام آخر
Spider-Man: Brand New Day فیلمی بی‌نقص نیست، اما یکی از بهترین تلاش‌های مارول برای بازگرداندن روح اصلی مرد عنکبوتی محسوب می‌شود. این اثر هم به میراث فیلم‌های سال ۲۰۰۲ به بعد احترام می‌گذارد و هم شرایط پیچیده فعلی دنیای ابرقهرمانی را در نظر می‌گیرد.

این فیلم ثابت می‌کند که برای ساخت یک داستان موفق از مرد عنکبوتی، نیازی به چندجهانی‌های شلوغ یا حضور ده‌ها قهرمان نیست؛ کافی است به قلب شخصیت پیتر پارکر بازگردید.

Spider-Man: Brand New Day از روز جمعه ۳۱ ژوئیه در سینماها اکران می‌شود.