عادل تبریزی و بازگشت به فیلم کوتاه / تبریزی: باران کوثری گفت «تولیدش کن، کنارت هستم»
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| عادل تبریزی در سالهای اخیر مسیر متفاوتی را میان سینما و نمایش خانگی طی کرده است؛ از «گیجگاه» و «مفتبر» در سینما تا سریالهایی مانند «جناب عالی» و «اجل معلق». با این حال، این روزها بار دیگر به نقطهای برگشته که از آن آغاز کرده بود: فیلم کوتاه.
تازهترین فیلم کوتاه او با عنوان «امیرحسین رستمی رفیق من است» در یک جلسه فیلمبرداری و با یک گروه تولید جمعوجور ساخته شده و حالوهوایی کمدی و اجتماعی دارد. باران کوثری نیز بهعنوان مشاور در مراحل پیشتولید و تولید این فیلم در کنار تبریزی حضور داشته است.
عادل تبریزی در گفتوگو با سلام سینما از دلیل بازگشتش به فیلم کوتاه، ایده ساخت این فیلم، همکاری با باران کوثری و برنامههایش برای ادامه فعالیت در این مدیوم گفت.
بعد از چند سال فعالیت در سینما و سریال، چه شد که دوباره سراغ فیلم کوتاه رفتید؟
برای من اساساً سینما، سینماست؛ چه فیلم کوتاه باشد و چه فیلم بلند. یک ایده در ذهن آدم شکل میگیرد و ممکن است احساس کنی برای فیلم کوتاه مناسب است یا برای فیلم بلند و سریال.
این اتفاق اصلاً عجیب و غریبی نیست. در تاریخ سینما هم کارگردانان بزرگی بودهاند که بعد از ساخت فیلمهای بلند دوباره به سراغ فیلم کوتاه رفتهاند. آقای کیمیایی بعد از «گوزنها» فیلم کوتاه ساخته، آقای بیضایی و آقای تقوایی هم فیلم کوتاه ساختهاند. خیلی از کارگردانان بزرگ سینما دوباره به این مدیوم برگشتهاند.
من هم یک قصه نوشته بودم که احساس کردم برای ساخت یک فیلم کوتاه مناسب است و خودم هم از ایدهاش لذت میبردم. برای همین تصمیم گرفتم دوباره فیلم کوتاه بسازم و قطعاً در آینده هم باز فیلم کوتاه خواهم ساخت.
این بار تولید فیلم کوتاه را هم بسیار جمعوجور پیش بردید.
بله، این موضوع برای من خیلی مهم بود. میخواستم فیلم کوتاهی بسازم که تولید خیلی عجیب و غریبی نداشته باشد و فیلم گرانی نباشد. فکر میکنم حتی یکی از ارزانترین فیلمهای کوتاهی است که الان تولید شده.
فیلم را در یک جلسه فیلمبرداری و با یک پروداکشن بهشدت ارزان ساختم. برای خودم جذاب بود که دوباره حس کنم یک دانشجو هستم و میخواهم یک فیلم دانشجویی بسازم. این شکل از تولید برای من تجربه جذابی بود.
ایده «امیرحسین رستمی رفیق من است» از کجا آمد؟
قصه مدتها در ذهنم بود و بالاخره فرصت ساختش فراهم شد. فیلم یک کمدی اجتماعی است و به نظرم با حالوهوای امروز جامعه هم ارتباط دارد.
البته اگر درباره داستان بیشتر توضیح بدهم، بخشهایی از قصه لو میرود و ترجیح میدهم مخاطب فیلم را ببیند.
با وجود عنوان فیلم، «امیرحسین رستمی رفیق من است» درباره امیرحسین رستمی نیست. امیرحسین رستمی در چند پلان از فیلم بازی کرده، اما فیلم قصه مستقلی دارد و عنوان آن نباید مخاطب را به سمت این تصور ببرد که با یک فیلم درباره خود او مواجه است.
باران کوثری بهعنوان مشاور در این پروژه حضور داشت. این همکاری چطور شکل گرفت؟
من با باران تلفنی صحبت میکردم و در جریان صحبتها به او گفتم که دوست دارم یک فیلم کوتاه بسازم. باران هم پرسید قصه چیست. قصه را برایش تعریف کردم و خیلی خوشش آمد. بعد از او خواهش کردم که در پیشتولید و تولید کنار من باشد و تا آخرین لحظه همراه پروژه بماند.
باران لطف کرد و پذیرفت. واقعاً از آن آدمهایی است که معرفت و اخلاقش را در چنین موقعیتهایی نشان میدهد. از همان ابتدا در کنار پروژه بود و در روند پیشتولید و تولید همراهیام کرد و تا آخرین لحظه هم کنار فیلم ماند.
من اصولاً وقتی میخواهم کاری را شروع کنم، خیلی از ایدهها و پروژههایم را اول با باران در میان میگذارم. این بار هم قصه را برایش تعریف کردم و خوشبختانه دوستش داشت. به من گفت فیلم را تولید کن و من کنارت هستم. برای من این همراهی خیلی ارزشمند بود، چون ساخت فیلم کوتاه در شرایط امروز و با یک گروه جمعوجور، خودش تجربه متفاوتی است و داشتن کسی که از ابتدا تا پایان کنار پروژه باشد، اهمیت زیادی دارد. در واقع حضور باران فقط به یک عنوان یا حضور اسمی بهعنوان مشاور محدود نشد؛ از مرحله پیشتولید تا تولید همراه فیلم بود.
من مهلا رنجبران هستم؛ متولد ۱۳۸۱، فارغالتحصیل کارشناسی مهندسی نقشهبرداری، و عاشق دنیای خبر و تصویر. خبرنگاری برای من فقط یک شغل نیست؛ چیزیست که باهاش زندگی میکنم، نفس میکشم و ازش لذت میبرم.
از سال 1404 با سلام سینما همکاری دارم و با تمرکز بر سینما، تلویزیون، چهرههای هنری و حواشی فرهنگی، تلاش میکنم خبر را نه فقط منتقل، بلکه حسبرانگیز کنم و با قلمم به کلمات روح ببخشم.