پایان احتمالی خاطراتِ اسکرانتون؛ چرا خالق The Office از بازگشت به دنیای مایکل اسکات میترسد؟
گرگ دنیلز، در جریان مراسم دریافت ستاره در پیادهروی مشاهیر هالیوود، با نگاهی واقعگرایانه به آینده این اثر، پروندهی احیای مستقیم داستان را بهطور کامل بست. او معتقد است بازگشت به دنیای شعبهی اسکرانتونِ شرکت «داندر میفلین»، ریسکی است که پاداش آن بسیار ناچیز خواهد بود.
ریسکِ بزرگ در برابر دستاوردِ ناچیز
دنیلز با اشاره به این نکته که نسخه اصلی سریال در سال ۲۰۱۳ با یک پایانبندی درخشان و رضایتبخش به اتمام رسید، بر اهمیت حفظ این میراث تأکید کرد. او معتقد است بازگشایی خطوط داستانی که سالها پیش به شکلی کامل بسته شدهاند، نه تنها غیرضروری است، بلکه میتواند به پیوند عاطفی عمیقی که میان مخاطبان و شخصیتها شکل گرفته، آسیب بزند.
به نقل از Comic Basics، این اظهارات به معنای آن است که نباید منتظر بازگشت دوبارهی شخصیتهای ماندگاری همچون مایکل اسکات باشیم؛ چرا که دنیلز معتقد است «مخاطبان با بازگشایی مجدد این داستان، ریسک بسیار بزرگی را میپذیرند.»
از تردیدها تا فتح قلههای کمدی
در بخشی از این مراسم، استیو کارل، بازیگر نقش محبوب مایکل اسکات، از دوران شکلگیری این پروژه پرده برداشت. او فاش کرد که در آغاز کار، بسیاری از اطرافیانش با تردید و بدبینی نسبت به بازسازی نسخه آمریکایی از روی نسخه بریتانیایی نگاه میکردند و معتقد بودند این پروژه شکست خواهد خورد. اما هوشمندی دنیلز در بازنویسی دقیق متن و خلق هویتی مستقل برای نسخه آمریکایی، باعث شد تا این سریال نه تنها از تردیدها عبور کند، بلکه به یکی از جریانسازترین و ماندگارترین آثار تاریخ کمدی تلویزیون تبدیل شود.
The Paper؛ راه میانبر برای ورود به همان جهان
اگرچه دنیلز از بازگشت مستقیم شخصیتهای قدیمی خودداری میکند، اما او راهی هوشمندانه برای گسترش این جهان پیدا کرده است. او در حال توسعهی پروژهی جدیدی با نام «روزنامه» (The Paper) است.
این اثر جدید، برخلاف دنبالههای مستقیم، روایت متفاوتی را دنبال میکند:
موضوع: فعالیتها و زندگی کاری کارکنان یک روزنامهی محلی در شهر تولیدو.
استراتژی: این سریال در همان دنیای داستانی The Office جریان دارد، اما با روایتی کاملاً متفاوت.
این رویکرد به دنیلز اجازه میدهد بدون آسیب زدن به پایانبندیِ درخشان سریال اصلی و بدون درگیر کردن مخاطب با داستانهای تکراری، ارتباطی غیرمستقیم و نوستالژیک با آن جهان برقرار کند. با این حساب، دنیلز به جای «احیا کردن گذشته»، در پی «ساختن آیندهای جدید» در همان فضا است.