نبرد پنهان دو اسطوره وسترن؛ چرا جان وین هرگز کلینت ایستوود را نپذیرفت؟

بر اساس گزارش منتشرشده، جان وین و کلینت ایستوود هر دو از بزرگ‌ترین چهره‌های تاریخ سینمای وسترن محسوب می‌شوند، اما هرگز در هیچ فیلمی کنار هم بازی نکردند. دلیل اصلی این فاصله، تفاوت بنیادین در سبک و جهان‌بینی این دو بازیگر بود. وین که از دهه ۳۰ میلادی با فیلم (Stagecoach) به شهرت رسید، نماینده دوران کلاسیک وسترن بود؛ دورانی که روایت‌ها ساده، قهرمان‌محور و مبتنی بر دوگانه خیر و شر بودند.

در مقابل، ایستوود از دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی با نقش‌هایی چون «مرد بی‌نام» در سه‌گانه دلاری سرجیو لئونه، وسترن اسپاگتی را نمایندگی می‌کرد؛ ژانری که قهرمانانش خاکستری، پیچیده و گاه بی‌رحم بودند. این نگاه تازه برای وین قابل پذیرش نبود. او پس از تماشای فیلم (High Plains Drifter) در سال ۱۹۷۳، نامه‌ای تند به ایستوود نوشت و او را به «تحریف غرب واقعی» متهم کرد. ایستوود بعدها گفت که وین «نسل دیگری» بود و نمی‌توانست ماهیت استعاری و فابل‌گونه فیلم را درک کند.

اختلاف‌ها زمانی عمیق‌تر شد که فیلمنامه‌ای با عنوان (The Hostiles) برای همکاری مشترک نوشته شد. در این داستان، ایستوود نقش یک قمارباز و وین نقش یک تفنگدار سالخورده را بازی می‌کرد. اما وین پس از خواندن فیلمنامه، آن را «مزخرف» خواند و حتی نسخه‌ای از آن را در دریا انداخت. این تصمیم عملاً آخرین فرصت همکاری را از بین برد.

گزارش همچنین اشاره می‌کند که وین در سال‌های پایانی عمرش، با تغییرات فرهنگی دهه ۷۰ و محبوبیت قهرمانان ضدقهرمان احساس تهدید می‌کرد. او حتی از اینکه نقش (Dirty Harry) را رد کرده بود پشیمان شد. با این حال، تنها ملاقات حضوری این دو اسطوره در پشت صحنه فیلم (The Shootist)، آخرین نقش‌آفرینی وین رخ داد و هرگز به همکاری سینمایی نینجامید.