چرا فیلمبرداری Crime 101 به نامهای عاشقانه برای لسآنجلس تبدیل شد؟
.jpg?w=1200&q=75)
ترجمه اختصاصی سلام سینما – نگار رعنایی: «جنایت ۱۰۱» (Crime 101) ساخته بارت لیتون، بسیار فراتر از یک تریلر سرقتی معمولی است.
کریس همسورث نقش دیویس را بازی میکند؛ یک دزد جواهر که در سرقتهایش دقت و هدفگیری خاصی دارد. او سرقتهایش را در امتداد بزرگراه ۱۰۱ لسآنجلس انجام میدهد و هرگز به کسی آسیب نمیزند. مارک رافالو در نقش لو لوبزنیک، کارآگاه باهوش پلیس لسآنجلس، ظاهر میشود که متوجه الگوی این سرقتها شده است. هالی بری نیز نقش شارون را بازی میکند؛ کارگزار بیمهای که همچنان امیدوار است روزی شریک شرکت شود، اما در محیطی مردسالارانه کار میکند و میداند این اتفاق به این زودیها رخ نخواهد داد. خیلی زود، او درگیر هر دو مرد (دیویس و لو) میشود.
هنگام اقتباس از نوولای «جنایت ۱۰۱» نوشته دان وینسلو، لیتون میدانست که میخواهد فیلم را فراتر از یک اثر سرگرمکننده سرقتی بسازد. او در گفتوگو با ورایتی گفت: «این داستان چارچوبی به من میدهد تا بتوانم مسائل طبقاتی، نابرابری ثروت، اضطراب موقعیت اجتماعی و موضوعاتی از این دست را بررسی کنم؛ مسائلی که فقط محدود به لسآنجلس نیستند، اما لسآنجلس بهطور خاص شهری است که فشار زیادی برای داشتن جایگاه و ثروت ایجاد میکند.»
لیتـون فیلم را در لسآنجلس فیلمبرداری کرده، اما میخواست بخشهایی از شهر را نشان دهد که کمتر در فیلمها دیده شدهاند. او میگوید: «میخواستم تمام طبقات اجتماعی را بازتاب دهم. یک تقسیمبندی جغرافیایی وجود دارد: ثروتمندترین افراد در ارتفاعات یا کنار ساحل زندگی میکنند و کسانی که چیزی ندارند، پایینتر یا حتی زیر بزرگراهها زندگی میکنند. انتقال این واقعیت برایم مهم بود.»
لیتـون نشان میدهد که یک الماس چگونه مسیرش را از فروشگاههای جواهرفروشی مرکز شهر لسآنجلس که توسط مهاجران اداره میشوند، آغاز میکند. او میگوید: «وقتی الماس به جواهرفروشیهای بسیار لوکس کالاباساس میرسد، ارزشش چند برابر یا حتی چندین برابر شده است.»
بری اضافه میکند: «بارت فیلمی ساخته که واقعاً نامهای عاشقانه به شهر است. او زیباییهای لسآنجلس را نشان میدهد و متأسفانه بخشهای تاریک و ویرانیهای آن را نیز به تصویر کشیده. شما کارگران مهاجر را میبینید، کسانی که این شهر را ساختهاند و دلیل تبدیل شدن آن به شهری بزرگ هستند. این موضوع باعث شد نسبت به شهری که سالهاست در آن زندگی میکنم، احساس غرور کنم.»
همسورث میگوید نمایش تضاد میان زرقوبرق شهر و بیخانمانی، «به فیلم اصالت میبخشد». شهر خود به شخصیتی تبدیل میشود که در وجود شخصیتهای پیچیده و چندلایه فیلم تنیده شده است. او میافزاید: «دیگر کمتر شاهد چنین نوع فیلمبرداری از لسآنجلس هستیم. کمتر میبینیم که شهر اینگونه روی پرده بیاید.»
رافالو به یاد میآورد: «وقتی تازه شروع کرده بودم، در سختترین مناطق لسآنجلس زندگی میکردم و بعدها توانستم در مناطق خوب زندگی کنم.» او با اشاره به فیلمبرداری در اکوپارک، ونیس و سانتا مونیکا میگوید: «هرکدام از این مکانها حس و ظاهر خاص خود را دارند. فیلمهایی مثل Collateral یا شاید To Live and Die in L.A. چنین کاری کردهاند، اما فیلمهای زیادی نیستند که این کار را به خوبی این فیلم انجام دهد.»
فیلم همچنین در ملروز پلیس، کالاباساس و هتل ریجنسی بورلی ویلشر فیلمبرداری شده است. در ادامه، اسکات دوگان، طراح صحنه، توضیح میدهد که چگونه برخی از لوکیشنهای کلیدی دیگر وارد فیلم شدند.
دکه تاکوی لیا: خیابان اکوپارک و بلوار سانست
دوگان توضیح میدهد که آنها در حال جستوجوی بخشهایی از بلوار سانست، از خیابان آلوارادو تا استادیوم داجرز بودند؛ جایی که دکههای تاکوی زیادی وجود دارد. اما در نهایت از دکه لیا غذا گرفتند. او میگوید: «چطور باید یک دکه تاکو را در لسآنجلس انتخاب کرد؟ فکر میکنم باید دکهای را انتخاب کنید که زیاد به آن سر میزنید.»
نقاشی دیواری «تراشیدن سرنوشت دیگر» اثر ریکاردو مندوزا در اکوپارک
هرکسی که به اکوپارک یا استادیوم داجرز رفته باشد، احتمالاً نقاشی رنگارنگ ریکاردو مندوزا را روی ساختمان گوشه خیابان اکوپارک و سانست دیده است. دوگان میگوید: «ما با ریکاردو تماس گرفتیم و حق استفاده از اثرش را پرداخت کردیم. چه چیزی بهتر از یک نقاشی دیواری مشهور لسآنجلس در یکی از بهترین تقاطعهای شهر؟»
پل خیابان ششم
دوگان میگوید این پل در سال ۲۰۲۲ افتتاح شد و بلافاصله مردم شروع به مسابقه خیابانی روی آن کردند. زیر پل، پارکی عمومی در حال ساخت بود. او میگوید: «از تابستان گذشته به آنجا نرفتهام، اما فکر میکنم در حال ساخت زمینهای فوتبال هستند. اولین بار که برای بازدید رفتیم، یک باشگاه موتورسواران آنجا بود.»
لیتـون و دوگان هنگام رانندگی در شهر به دنبال مکانی بودند که «نمادینِ لسآنجلس باشد، اما نه جایی که همه رفته باشند.»
او میگوید: «این مکان بسیار زیبا و برانگیزاننده است. بسته به زاویه دوربین، شهر در پسزمینه دیده میشود. توانستیم هنگام عبور از کنار رودخانه فیلمبرداری کنیم و لسآنجلس را در پسزمینه داشته باشیم.»
دوگان این منظره را یکی از بهترین چشماندازهای لسآنجلس میداند: «از سمت شرق، رو به غرب. همیشه آن را مانند پروفایل شهر میبینم… چون مرکز شهر و خیابان فیگروآ کاملاً کشیده شدهاند. از نظر معماری هم بسیار زیباست.»
در ادامه، میتوانید صحبتهای رابرت فولکس، مدیر لوکیشن فیلم، را دربارهٔ انتخاب بهترین لوکیشنهای لسآنجلس برای این پروژه تماشا کنید.
دانشآموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستانهای جدید و تجربههای متفاوت در دنیای هنر هستم.