ایثن هاک: می‌خواهم در هر ژانر یک فیلم بزرگ داشته باشم

ایثن هاک، ستاره فیلم‌هایی چون (Training Day)، (Dead Poets Society) و (Boyhood)، در گفت‌وگویی تلویزیونی فاش کرد که هدف حرفه‌ای او فراتر از موفقیت‌های معمول بازیگری است. او می‌خواهد میراثش به گونه‌ای ثبت شود که نشان دهد در هر ژانر سینمایی، دست‌کم یک فیلم بزرگ داشته است. هاک با اشاره به عشق دیرینه‌اش به سینما گفت: «از کودکی آن‌قدر فیلم‌ها را دوست داشتم که خودم را بی‌طرف نسبت به ژانرها می‌دانم. همین باعث شد به این فکر بیفتم که آگهی ترحیمم چه باید بگوید. می‌خواهم نوشته شود: این مرد در هر ژانر یک فیلم خوب داشت.»  

او در ادامه با شوخی افزود که تنها ژانری که هنوز تجربه نکرده، کمدی‌های سبک ویل فرل است و آرزو دارد روزی در چنین فیلمی بازی کند. هاک گفت: «وقتی فیلم‌هایی مثل (Talladega Nights) را می‌بینم، دلم می‌خواهد در آن‌ها باشم.»
هاک همچنین درباره ناامنی‌های اولیه دوران کاری‌اش صحبت کرد و یادآور شد که زمانی حتی برای داشتن پرتره‌اش روی دیوار رستوران مشهور (Sardi’s) در برادوی التماس کرده بود، در حالی‌که تنها هفت اجرا روی صحنه داشت.  

او در سال ۲۰۲۵ با فیلم (Blue Moon) نقش آهنگساز برادوی، لورنس هارت، را ایفا کرد و برای این نقش تغییرات فیزیکی چشمگیری انجام داد؛ از تراشیدن بخشی از سر برای شبیه‌سازی طاسی گرفته تا استفاده از تکنیک‌های فیلمبرداری برای کوتاه‌تر نشان دادن قدش. علاوه بر آن، در (Black Phone 2) و فیلم (The Weight) که در جشنواره ساندنس ۲۰۲۶ نمایش داده شد نیز حضور داشت.  

هاک تأکید کرد که نمی‌تواند از کار دست بکشد، چون «عاشق سینماست» و همیشه در پی تجربه دوباره حس خلق اثری بزرگ و تأثیرگذار بر مخاطبان است.