قمار اسکاری کریستوفر نولان برای فیلم «اودیسه»؛ آن هاتاوی در تله دستهبندیهای آکادمی
با گذشت هفتهها از اکران، بازی درخشان آن هاتاوی در نقش «پنهلوپه» تحسین همگان را برانگیخته است. اما محاسبه زمان حضور او روی پرده (۶۹ دقیقه از کل ۱۷۳ دقیقه فیلم)، کلاف سردرگمی برای تیم تبلیغاتی یونیورسال ایجاد کرده است. سهم نزدیک به ۴۰ درصدی او از کل زمان فیلم، این پرسش را پیش آورده که آیا تعریف «مکمل» برای چنین نقش محوری، مصداق بارز تقلب در دستهبندی است یا خیر؟
تاریخ اسکار پر از نمونههای مشابه است که هشدار میدهد لزوماً مسیرهای میانبر (مکمل) به پیروزی ختم نمیشوند. تجربه تلخ امیلی بلانت در «اوپنهایمر» همچون شبحی بر سر این تصمیم سایه افکنده است؛ بلانت در نقش همسری کلیدی، به دسته مکمل رانده شد و دستخالی مراسم را ترک کرد. از سوی دیگر، حضور رقبای قدرتمندی چون شارلیز ترون و سامانتا مورتون در تیم بازیگران «اودیسه»، استودیو را با چالش «تقسیم آرا» مواجه کرده است. تاریخ نشان داده وقتی بازیگران یک فیلم همدیگر را در لیست نامزدهای مکمل به چالش میکشند، احتمال برد برای هر دو به شدت کاهش مییابد.
نولان که همواره در مدیریت کمپینهای جوایز پیرو استراتژی سکوت است، فعلاً ترجیح میدهد بحث درباره جوایز را به اواخر پاییز موکول کند. یونیورسال زمان دارد تا رفتار رقبا و واکنش رایدهندگان آکادمی را بسنجد. آن هاتاوی که پیشتر طعم اسکار را چشیده، حالا بر سر دوراهی سرنوشتسازی است: ریسک رقابت در میان غولهای نقش اصلی، یا تکرار تجربه موفقِ بازی در نقش مکمل؛ تصمیمی که میتواند سرنوشت فصل جوایز امسال را دگرگون کند.