شیر طلایی ونیز برای جورج کلونی؛ ادای احترام به یک میراث ماندگار

جورج کلونی با طنزی همیشگی، دریافت این جایزه معتبر را با بالا رفتن سنش مرتبط دانست و گفت: «این جشنواره بی‌تردید جشنواره محبوب من است و دریافت شیر طلایی افتخار بزرگی است. شاید این اتفاق نشان می‌دهد که پیر شده‌ام، اما با جان و دل آن را می‌پذیرم.»

اما پشت پرده این تقدیر، سایه‌ی سنگین انتقاداتی وجود دارد که اخیراً بر سر «جذابیت گیشه‌ای» کلونی سایه افکنده است. ماجرا از اظهارنظر صریح کوئنتین تارانتینو در سال ۲۰۱۹ شروع شد که بی‌پرده گفت: «مدت‌هاست جورج کلونی هیچ‌کس را برای تماشای فیلم به سالن نکشانده است.» این دیدگاه بعدها توسط تیم روبی، منتقد ارشد تلگراف، نیز تقویت شد؛ او معتقد است دو دهه اخیر، تأثیر چندانی در حفظ جایگاه «ستاره‌بودن» کلونی نداشته و فیلم‌هایی مثل بلیطی برای بهشت (۲۰۲۲) تنها تلاش‌های کم‌رمقِ او برای حفظ این جایگاه بوده است.

تغییر مسیر: از ستاره‌ی گیشه تا کارگردانِ ریسک‌پذیر
شاید منتقدان حق داشته باشند که کلونیِ امروز را با کلونیِ دوران یازده یار اوشن، گرانش یا طوفان کامل مقایسه کنند، اما واقعیت این است که خود کلونی مسیرش را تغییر داده است. او که حالا با امپراتوری تکیلای خود به ثروت کلانی رسیده، دیگر نیازی به دنبال کردنِ موفقیت‌های تجاریِ صرف ندارد.

او در سال‌های اخیر عملاً از دنیای بازیگریِ پرهیاهو فاصله گرفته و بیشتر روی صندلی کارگردانی نشسته است. با این حال، کارنامه کارگردانی او هم فراز و نشیب‌های عجیبی داشته؛ از موفقیت تحسین‌برانگیز شب بخیر و موفق باشید که نامزد اسکار شد، تا سری فیلم‌های اخیرش مانند پسران در قایق و آسمان نیمه‌شب که نتوانستند انتظارات را در گیشه یا نزد منتقدان برآورده کنند.

میراثی فراتر از ارقام
اگر تنها «موفقیت در گیشه» معیار باشد، کلونی شاید در دو دهه اخیر افت کرده باشد. اما نباید فراموش کرد که بهترین نقش‌آفرینی‌های او نه در بلاک‌باسترهای پرفروش، بلکه در درام‌های پیچیده و تحسین‌شده‌ای مثل مایکل کلیتن، بالا در آسمان، فرزندان و سه پادشاه ثبت شده است.

در نهایت، جایزه ونیز به کلونی نه برای فروشِ بلیط‌های سینما در سال ۲۰۲۶، بلکه برای میراثی است که در چهار دهه فعالیت هنری در ذهن سینمادوستان حک کرده است. او دیگر نیازی ندارد ثابت کند که «ستاره» است؛ او حالا در مرحله‌ای است که می‌تواند با آزادی کامل، پروژه‌های شخصی‌اش را بسازد، حتی اگر به قیمتِ خشمگین شدنِ منتقدانِِ گیشه تمام شود.