فیلم Woman Unknown شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را ربود؛ «نازا»، «عشق ممکن» و «اسب وحشی نُه» درخشانترینهای شب پایانی جشنواره شدند
ترجمه اختصاصی سلام سینما، نگار رعنایی| در میانه فصل شلوغ جشنوارههای پاییزی، نگاهها شنبهشب دوباره به لیدو بازگشت؛ جایی که Woman Unknown برنده شیر طلایی بهترین فیلم شد. این جوایز توسط هیئت داوران بینالمللی به ریاست مگی جیلنهال اهدا شد و ستارگان برای آخرین بار در این دوره روی فرش قرمز پایانی قدم گذاشتند.
فیلم می ال-توکی با تصویرپردازی استیلیزه از دانمارک پس از جنگ جهانی دوم، داستان خدمتکاری جوان را روایت میکند که گذشتهاش در دوران اشغال نازیها، آیندهاش را تهدید میکند. ال-توکی که یکی از تنها دو کارگردان زن حاضر در رقابت امسال بود، پیش از جشنواره در گفتوگو با هالیوود ریپورتر گفته بود: «۱۶ ساعت در روز، بیش از یک سال کار کردم. تمام پساندازم را خرج کردم. همه توانم را برای ساخت این فیلم گذاشتم.»
او هنگام دریافت جایزه گفت: «ساخت فیلم کاری جمعی است و نیازمند فداکاری. برای من، Woman Unknown درباره بدن زن بهعنوان میدان نبرد است و در عین حال روایتگر زنان نامرئیای است که دیده نمیشوند و صدایی ندارند. از هیئت داوران برای این افتخار بزرگ سپاسگزارم، بهویژه از تو، مگی، که درباره نبود فرصت برابر برای کارگردانان زن صحبت میکنی.»
جیلنهال نیز در نشست خبری آغاز جشنواره درباره کمبود فیلمسازان زن گفته بود: «مشکل سیستماتیک است… تأمین مالی برای زنان بسیار دشوارتر است. شاید موضوعاتی که زنان میخواهند دربارهشان فیلم بسازند، همیشه بهعنوان هنر والا شناخته نمیشود.»
در دیگر جوایز شب پایانی، لی چانگدونگ برای درام اجتماعی Possible Love برنده شیر نقرهای، جایزه بزرگ هیئت داوران شد؛ فیلمی درباره خانوادهای کارگری و مستندسازی ثروتمند که آنها را سوژه کار خود میکند. این فیلم از تحسینشدهترین آثار جشنواره بود و کرهجنوبی آن را بهعنوان نماینده خود در بخش بهترین فیلم بینالمللی اسکار برگزیده است.
ماتیلده آرسل برای نقشآفرینی در Woman Unknown جام ولپی بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. او در فیلم نقش «ماری» را بازی میکند؛ پرستار و خدمتکاری جوان که در آستانه ازدواج با کارفرمای ثروتمند و سالخوردهاش است، اما رازی شرمآور زندگی تازهاش را تهدید میکند. آرسل هنگام دریافت جایزه گفت: «این اولین نقش اصلی من و نخستین حضورم در یک جشنواره است. واقعاً افتخار بزرگی است.»
مستند NAZA ساخته یوال آبراهام و ریچل سور که دیرهنگام به فهرست جشنواره اضافه شد، پس از تشویق ۲۵ دقیقهای، جایزه ویژه هیئت داوران را دریافت کرد. این فیلم با شهادت ۲۴ افسر ارتش اسرائیل، سازوکارهایی را بررسی میکند که به ادعای آنان برای هدفگیری و کشتن غیرنظامیان در غزه استفاده میشود. عنوان فیلم از مخفف اصطلاحی نظامی برای «تلفات غیرنظامی» گرفته شده است.
آبراهام هنگام دریافت جایزه گفت: «برای ما آسان نیست که اینجا باشیم… سیاستمداران و روزنامهنگارانی که حتی فیلم را ندیدهاند، آن را مورد حمله قرار میدهند. واقعیت این است که طی همین ده روز، دستکم شش کودک کشته شدهاند… این حملات سیستماتیک است و بر پایه بیانسانسازی فلسطینیها شکل گرفته.»
جان مالکوویچ نیز با موجی از تحسینها، جام ولپی بهترین بازیگر مرد را برای Wild Horse Nine دریافت کرد؛ کمدی سیاهِ مارتین مکدونا درباره مأموران سیا در شیلی دهه ۱۹۶۰. مالکوویچ در پیام ویدیویی خود گفت: «خوشحالم که برای این نقش انتخاب شدم… از مکدونا برای فیلمنامه و کارگردانی فوقالعادهاش سپاسگزارم.»
در بخش افقها (Orizzonti)، فیلم Diane in the Loop ساخته آن سیروت و رافائل بالبونی برنده بهترین فیلم شد؛ اثری بلژیکی درباره زنی که پس از کشف حقیقتی تلخ درباره گذشته مادرش، در مسیر انتقام قدم میگذارد.
در همین بخش، ریکاردو اسکامارچو برای Children of the Monkey بهترین بازیگر مرد شد و لاله مرزبان برای Falling House جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. ژاکلین لنزتو نیز برای A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra جایزه بهترین کارگردانی را برد؛ فیلمی الهامگرفته از قتل یک نوجوان توسط پلیس در آتن سال ۲۰۰۸.
در بخش مسابقه، دو فیلم پرستاره با محوریت رسانههای زرد توجهها را جلب کردند: Primetime ساخته لنس اوپنهایم با بازی رابرت پتینسون، و Ink ساخته دنی بویل درباره تصاحب روزنامه سان توسط روپرت مرداک.
دانشآموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستانهای جدید و تجربههای متفاوت در دنیای هنر هستم.