از صعود دراماتیک تا مرگ ناگهانی!
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| همهی تراژدیها، با یک لحظهی شادی شروع نمیشوند...
اما بعضیهایشان چرا.
لحظهای که خیال میکنی دیگر تمام شده، پیروز شدی...
درام، دقیقاً از همینجا آغاز میشود.
فوتبال، مثل سینما، به شادیهای زودهنگام رحم نمیکند. قهرمانها بارها تا مرز شکست رفتهاند، زمین خوردهاند، دوباره بلند شدهاند و درست وقتی همه فکر کردهاند همهچیز تمام شده، سرنوشتشان ورق خورده است.
چون فاصلهی میان شکوه و سقوط، گاهی فقط یک ثانیه است.
یک سوت
یک گل
یک اشتباه
یا حتی نتیجهی یک بازی در آنسوی جهان.
سینما سالهاست این را به ما یاد داده؛
قهرمان درست وقتی که روی لبهی شکست ایستاده، برمیگردد؛ گاهی هم درست در لحظهی پیروزی، سقوط میکند.
و خطرناکترین لحظه، همان لحظهای است که مطمئن میشوی برنده شدهای.
چون گاهی، یک شادی...
دقیقاً آغاز یک تراژدی است و بعضی شادیها، فقط چند ثانیه با تلخی فاصله دارند.