معرفی و بررسی سریال «اعتراف میکنم»؛ یک اتاق، چند مظنون و حقیقتی که آرام آشکار میشود
.jpg?w=1200&q=75)
اختصاصی سلام سینما؛ سمیرا افتخاری| سریال «اعتراف میکنم» تازهترین تجربه فیلمنت در حوزه سریالهای جنایی و معمایی است؛ مجموعهای اپیزودیک که پخش خود را از ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ آغاز کرده و با انتشار 2 قسمت نخست، مخاطب را وارد دنیایی کرده که قرار است در هر قسمت پروندهای تازه را پیش روی او بگذارد. این سریال اقتباسی ایرانی از مجموعه «Criminal» نتفلیکس است؛ اثری که ایده اصلی خود را بر بازجویی، گفتوگو و مواجهه روانی میان مأموران تحقیق و مظنونان بنا کرده است.
«اعتراف میکنم» اما صرفاً بازتولید یک الگوی خارجی نیست و تلاش کرده این ساختار را با داستانها، شخصیتها و موقعیتهای ایرانی همراه کند. ساختار اصلی همچنان بر یک گروه ثابت از مأموران تحقیق و بازجویی استوار است و هر قسمت، پروندهای مستقل را روایت میکند؛ پروندهای که مخاطب باید در جریان گفتوگوها، تناقضها و اطلاعاتی که بهتدریج آشکار میشوند، قطعات آن را کنار هم بگذارد. خود فیلمنت نیز مجموعه را سریالی اپیزودیک معرفی کرده که در هر قسمت یک پرونده جنایی را واکاوی میکند.
یکی از مهمترین ویژگیهای «اعتراف میکنم»، انتخاب ساختار تکلوکیشن است. بخش عمده روایت در فضای بازجویی میگذرد و خبری از جابهجاییهای متعدد، تعقیبوگریزهای پرهزینه یا صحنههای اکشن متعارف سریالهای جنایی نیست. در اینجا دوربین بیش از آنکه دنبال حادثه باشد، روی آدمها، واکنشها، سکوتها و کلمات متمرکز است. همین انتخاب، ریتم سریال را نیز تعیین میکند؛ «اعتراف میکنم» اثری تند و حادثهمحور نیست و با ریتمی آرام پیش میرود. تعلیق آن نه از انفجار و شلیک و تغییر مداوم لوکیشن، بلکه از این پرسش شکل میگیرد که کدام شخصیت حقیقت را میگوید و کدامیک چیزی را پنهان میکند.
البته این شیوه روایت یک ریسک جدی هم دارد. وقتی قرار است یک سریال در فضای محدود و با تکیه بر دیالوگ پیش برود، فیلمنامه باید آنقدر دقیق باشد که هر جمله، نگاه و سکوت کارکرد داشته باشد. در چنین ساختاری، ضعف در دیالوگ یا شخصیتپردازی خیلی زود خودش را نشان میدهد. بنابراین «اعتراف میکنم» بیش از آنکه با گستردگی تولید یا تنوع بصری محک بخورد، با کیفیت روایت و تواناییاش در حفظ کنجکاوی مخاطب سنجیده خواهد شد.
ساختار تولید مجموعه نیز در همین راستا قابل توجه است. هر قسمت توسط کارگردانی متفاوت ساخته شده و اسما ابراهیمزادگان، بهداد امینی، عماد خدابخش، امیررضا رشتی، نفیسه زارع و پویا سعیدی کارگردانی قسمتهای مختلف را برعهده داشتهاند. در کنار این گروه، تیمی از نویسندگان شامل علی امیرریاحی، امیررضا رشتی، نفیسه زارع، پویا سعیدی، عاطفه صالحی، رضا فخاری و مینا نظری روی نگارش مجموعه کار کردهاند و پویا سعیدی طراحی و سرپرستی نویسندگان را برعهده داشته است.
در بخش بازیگری نیز یک گروه ثابت در مرکز روایت قرار دارند و بازیگران مهمان در هر پرونده وارد داستان میشوند. مهدی هاشمی، پوریا پورسرخ، علیرضا ثانیفر، بهار کاتوزی، روژان رضوانیان و محمدرضا مالکی بازیگران اصلی مجموعهاند و چهرههایی مانند حامد بهداد، لیلا زارع، مریم سعادت، ستاره پسیانی، بابک حمیدیان و آزاده صمدی نیز در قسمتهای مختلف به عنوان بازیگر مهمان حضور دارند.
قسمت نخست با عنوان «قاعده بازی» بیشتر نقش ورود به جهان سریال را دارد. این قسمت بیش از آنکه یک پرونده جنایی کامل را در مرکز قرار دهد، شخصیتهای ثابت و قواعد بازی را معرفی میکند و مخاطب را با گروهی آشنا میسازد که قرار است در ادامه، پروندههای مختلف را بررسی کنند. در واقع «قاعده بازی» مقدمهای برای شناخت آدمهایی است که قرار است ستون اصلی مجموعه باشند.
اما در قسمت دوم، «اعتراف میکنم» رسماً وارد زمین جنایی خود میشود. یک پرونده در مرکز روایت قرار میگیرد و ساختار سریال از مرحله معرفی شخصیتها عبور میکند و به مواجهه با یک معمای جنایی میرسد. از اینجا به بعد، آنچه اهمیت پیدا میکند نحوه باز شدن تدریجی پرونده، رفتار مظنونان و رابطه میان آنچه گفته میشود و آنچه پنهان میماند است.
در نهایت، مهمترین پرسش درباره «اعتراف میکنم» این است که آیا این نسخه ایرانیزهشده میتواند از سایه «Criminal» نتفلیکس فاصله بگیرد و هویت مستقل خود را پیدا کند یا نه. اقتباس از چنین فرمت شناختهشدهای، هم فرصت است و هم تهدید؛ فرصت برای آزمودن یک الگوی موفق در بستر داستانهای ایرانی و تهدید از این جهت که مخاطب آشنا با نسخه اصلی، کوچکترین ضعف در فیلمنامه و اجرا را سریعتر تشخیص میدهد.
دو قسمت نخست نشان میدهند سازندگان، به جای شلوغ کردن روایت، روی گفتوگو، بازی بازیگران و کشف تدریجی حقیقت حساب باز کردهاند؛ حالا باید دید این فرمول در پروندههای بعدی چقدر میتواند کشش خود را حفظ کند.
رضا فتحاللهیپور و نیما حسنینسب تهیهکنندگان این مجموعه اپیزودیک هستند که در هر قسمت یک پرونده جنایی را واکاوی میکند. پدیدآورنده و مجری طرح نیز نیما حسنینسب از نویسندگان و منتقدان مطرح سینما است.
کارگردانان «اعتراف میکنم» اسما ابراهیمزادگان، بهداد امینی، عماد خدابخش، امیررضا رشتی، نفیسه زارع و پویا سعیدی هستند.
این مجموعه lمحصول فیلم نت و در ژانر جنایی و ۱۰ قسمت بهطور هفتگی از فیلمنت پخش خواهد شد.
بازیگران مجموعه «اعتراف میکنم» مهدی هاشمی، پوریا پورسرخ، علیرضا ثانیفر، بهار کاتوزی، با معرفی: روژان رضوانیان، با حضور: محمدرضا مالکی هستند. بازیگران مهمان مجموعه «اعتراف میکنم» عبارتند از لیلا زارع، مانیا علیجانی، مریم سعادت، حامد بهداد، ستاره پسیانی، بابک حمیدیان، شبنم دادخواه، آزاده صمدی، پاشا رستمی، روحالله حقگو، علی مصفا.