فیلم کمدی رمانتیک When Harry Met Sally که یک ژانر را تعریف کرد

ژانر کمدی رمانتیک دهه‌هاست که بخشی جدایی‌ناپذیر از سینماست، اما بسیاری معتقدند اوج آن در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ رقم خورده است. در همین راستا، ونیتی‌فر فهرستی از ۴۲ کمدی رمانتیک برتر تاریخ منتشر کرده که در آن آثار متنوعی از نسل‌های مختلف حضور دارند؛ از (Red, White & Royal Blue) محصول 2023 گرفته تا (Never Been Kissed) محصول 1999، (How to Lose a Guy in 10 Days) محصول 2003 و حتی برنده اسکار بهترین فیلم،( Anora) محصول 2024.

اما صدرنشین این فهرست، تعجب‌برانگیز نیست: (When Harry Met Sally) ساخته نورا افرون و راب راینر، با بازی بیلی کریستال و مگ رایان. فیلم داستان هری و سالی را طی ۱۲ سال دنبال می‌کند؛ دو جوانی که پس از یک سفر جاده‌ای پس از دانشگاه، بارها و بارها در نیویورک به هم برمی‌خورند و رابطه‌ای دوستانه میانشان شکل می‌گیرد. آن‌ها در مسیر زندگی، شغل، روابط و شکست‌های عاطفی، مدام به یکدیگر نزدیک و دور می‌شوند تا سرانجام با این پرسش روبه‌رو شوند: آیا می‌توانند از دوستی فراتر بروند بدون آن‌که همه‌چیز را خراب کنند؟

ونیتی‌فر می‌نویسد این فیلم «استاندارد طلایی» ژانر است؛ اثری که با گفت‌وگوهای هوشمندانه و شخصیت‌پردازی دقیق، پرسش اصلی‌اش آیا مردان و زنان می‌توانند فقط دوست باشند؟ را با ظرافت بررسی می‌کند. هرچند برخی عناصر مانند نگاه جنسیتی دهه ۸۰ یا وسواس سالی نسبت به ازدواج امروز کمی تاریخ‌گذشته به‌نظر می‌رسند، اما فیلم همچنان نمونه‌ای تقریباً بی‌نقص از یک کمدی رمانتیک است.

(When Harry Met Sally) پس از اکران با استقبال گسترده روبه‌رو شد و نامزد و برنده جوایز متعدد از جمله اسکار، گلدن گلوب و بفتا شد. این فیلم مگ رایان را به «محبوب آمریکا» تبدیل کرد و جایگاه راب راینر را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کارگردانان کمدی تثبیت کرد. بسیاری از صحنه‌های آن از جمله سکانس مشهور رستوران کتز و گفت‌وگوی جاده‌ای آغازین به لحظاتی ماندگار در فرهنگ عامه تبدیل شده‌اند.

این اثر حتی در فهرست کتابخانه کنگره آمریکا به‌عنوان فیلمی «دارای اهمیت فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی» ثبت شده است؛ نشانه‌ای از تأثیر ماندگار آن بر سینما و مخاطبان.