صدرنشینی Fatherland پاولیکوفسکی؛ سقوط غیرمنتظره فیلم جدید اصغر فرهادی در جدول منتقدان
جدول امسال اسکریندیلی نشان میدهد که کن ۲۰۲۶ بیش از هر دوره اخیر، به میدان تقابل میان سینمای مؤلف اروپایی و موج جدید فیلمسازان آسیایی تبدیل شده است. در صدر جدول، «سرزمین پدری» پاول پاولیکوفسکی با میانگین ۳.۳ امتیاز، تنها فیلمی است که توانسته اجماع نسبی میان منتقدان ایجاد کند؛ فیلمی که با روایت سیاسی-تاریخی و سبک بصری کنترلشدهاش، یادآور اوج کارنامه کارگردان «ایدای» لهستانی است. این صدرنشینی در شرایطی رخ میدهد که بسیاری از فیلمهای مطرح امسال نتوانستهاند انتظارات را برآورده کنند.
در رتبه دوم، «ناگهان» (All of a Sudden) ساخته ریوسوکه هاماگوچی با امتیاز ۳.۱ قرار دارد؛ فیلمی که هرچند به اندازه «چرخ و فلک شانس و خیال» یا «سوگ» تحسینبرانگیز نیست، اما همچنان نشان میدهد هاماگوچی یکی از معدود فیلمسازانی است که حتی در تجربههای کوچکتر نیز استاندارد بالایی حفظ میکند. پس از او، «ببر کاغذی» (Paper Tiger) از جیمز گری با میانگین ۲.۸، بهترین عملکرد سینمای آمریکا را در جدول امسال ثبت کرده است؛ فیلمی که بهنظر میرسد با استقبال منتقدان اروپایی بیش از آمریکاییها مواجه شده.
اما بخش جنجالی جدول، سقوط فیلمهای آسیایی است. «گوسفند در جعبه» (Sheep in the Box) از هیروکازو کورهئدا با میانگین ۱.۴ یکی از پایینترین امتیازهای کل جدول را دارد؛ نتیجهای که برای فیلمسازی با سابقه نخل طلا، شوکهکننده است. «ناشناخته» (The Unknown) از آرتور هاراری نیز با امتیاز ۱.۹ در محدوده آثار ناموفق قرار گرفته؛ هرچند فیلم از نظر برخی منتقدان تجربهای جسورانه و ریسکی تلقی شده است.
در میانه جدول، فیلمهایی چون «امید» (Hope) از نا هونگ-جین و «مولن» (Moulin) از لاسلو نمش، با امتیازهای نزدیک به ۲.۸ و ۱.۹، نشان میدهند که امسال کن فاقد یک جریان غالب است و بیشتر آثار، واکنشهای دوگانه و پراکنده ایجاد کردهاند.
از سوی دیگر، «داستانهای موازی» (Parallel Tales) ساخته اصغر فرهادی با میانگین ۱.۷ یکی از بحثبرانگیزترین نتایج جدول را رقم زده است. امتیازهای بسیار متفاوت منتقدان—از ستارههای بالا تا علامت «X»—نشان میدهد فیلم با واکنشهایی کاملاً قطبی مواجه شده و احتمالاً در روزهای آینده نیز موضوع بحثهای داغ خواهد بود.
در مجموع، Jury Grid امسال تصویری از یک کن غیرقابلپیشبینی ارائه میدهد؛ جایی که نامهای بزرگ لزوماً موفق نیستند، فیلمسازان جوانتر فرصت دیدهشدن پیدا کردهاند، و رقابت برای نخل طلا بیش از هر زمان دیگری باز و غیرقطعی بهنظر میرسد.