سریال «بیست و یک» (بهنام بهزادی) را ببینیم یا نه؟
.webp?w=1200&q=75)
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| سریال «بیست و یک» به کارگردانی بهنام بهزادی، جدیدترین پروژه این فیلمساز پس از چند سال دوری از سینماست که اینبار در قالب یک اثر جنایی-پلیسی برای شبکه نمایش خانگی تولید شده است.
بهزادی که پیشتر با آثاری چون «تنها دو بار زندگی میکنیم»، «قاعده تصادف»، «وارونگی» و «من میترسم» شناخته میشود، حالا با این سریال ۱۲ قسمتی به عرصه تصویر بازگشته و تجربهای متفاوت را رقم زده است. نگارش این مجموعه بر عهده مسعود خاکباز بوده و تهیهکنندگی آن را حسن علیزاده و میثم نورانی بر عهده دارند؛ علیزاده پیشتر با فیلم «مست عشق» به موفقیت تجاری قابلتوجهی دست یافته بود.
این سریال ۱۲ قسمتی از دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ بهصورت هفتگی از پلتفرم فیلمنت منتشر میشود.
مشخصات
محصول: ایران | ۱۴۰۴
ژانر: جنایی، معمایی، پلیسی
کارگردان: بهنام بهزادی
نویسنده: مسعود خاکباز
تهیهکننده: حسین علیزاده
بازیگران:
سعید آقاخانی
مهدی حسینینیا
شادی مختاری
رضا بهبودی
بهناز جعفری
بهاره کیانافشار
خلاصه داستان
زنی وارد اداره آگاهی میشود و اعتراف میکند ۱۴ نفر را ربوده است. پلیس در حالی وارد بازی پیچیده او میشود که تنها سرنخ پرونده، خودِ متهم است…
نقاط قوت
روایت معمایی و قطرهچکانی
اطلاعات مثل رمانهای جنایی کلاسیک آرامآرام فاش میشود و مخاطب را تا پایان هر قسمت منتظر قسمت بعدی نگه میدارد.
فضای تیره و پرتنش
سریال در ایجاد حس ناامنی و تعلیق موفق عمل میکند.
جسارت در نمایش خشونت
برخلاف بسیاری از آثار پلیسی ایرانی، در نمایش صحنههای جنایی محافظهکار نیست.
بازی مهدی حسینینیا و سعید آقاخانی
یکی از نقاط اتکای اصلی سریال که فضای روانی قصه را باورپذیر میکند بازی این دو کاراکتر نقش پلیس هستند.
نقاط ضعف
کارگردانی شلخته
میزانسنها بیدقتاند و قاببندیها گاهی حس سریال را از بین میبرند.
لو رفتن زودهنگام برخی گرهها
رازآلود بودن داستان در چند نقطه ضربه میخورد و بخشی از غافلگیری از بین میرود.
مناسب همه مخاطبان نیست
ساختارشکنی در روایت و فضای تلخ سریال ممکن است برای مخاطب عام خستهکننده باشد.
مانند همه روایت های پلیسی
هرچند در نمایش جنایت و جنبه بصری بیپرواست، در شخصیتپردازی چهره پلیس بسیار محافظهکار دیده می شود.
چه کسانی سریال «بیست و یک» را ببینند؟
اگر طرفدار سریالهای جنایی، معمایی و روانشناختی با قصههای آرام اما پرتنش و فضای سنگین و مرموز هستید، «بیست و یک» انتخاب خوبی است؛ مخصوصاً اگر از قصههای پلیسی با فضای تاریک و بازیهای ذهنی لذت میبرید احتمالاً با سریال ارتباط میگیرید و مسیر تدریجی کشف حقیقت برایتان جذاب خواهد بود.
اما اگر انتظار یک تریلر پرسرعت را دارید، یا اساساً از ژانر جنایی لذت نمیبرید، دیدن صحنههایی از جنایت برایتان آزاردهنده است، یا به دنبال ریتمی نفسگیر و پراتفاق هستید، احتمالاً «بیست و یک» انتخاب مناسبی برای شما نخواهد بود.
من مهلا رنجبران هستم؛ متولد ۱۳۸۱، فارغالتحصیل کارشناسی مهندسی نقشهبرداری، و عاشق دنیای خبر و تصویر. خبرنگاری برای من فقط یک شغل نیست؛ چیزیست که باهاش زندگی میکنم، نفس میکشم و ازش لذت میبرم.
از سال 1404 با سلام سینما همکاری دارم و با تمرکز بر سینما، تلویزیون، چهرههای هنری و حواشی فرهنگی، تلاش میکنم خبر را نه فقط منتقل، بلکه حسبرانگیز کنم و با قلمم به کلمات روح ببخشم.