کریستوفر نولان و مت دیمون از معنای پنهان پایان The Odyssey گفتند
نقطه اوج احساسی فیلم The Odyssey جایی رقم میخورد که اودیسئوس با بازی مت دیمون، پس از سالها دوری، سرانجام دوباره با همسرش پنلوپه با بازی آن هاتاوی دیدار میکند. درست در همین لحظه، آتنا با بازی زندیا نیز دیده میشود؛ صحنهای که حالا نولان و دیمون درباره معنای واقعی آن توضیح دادهاند.
مت دیمون در گفتوگو با Vulture گفت از نگاه اودیسئوس، آتنا واقعاً در آن صحنه حضور دارد؛ اما در سطحی عمیقتر، او نماد تمام اعمال و انتخابهای اودیسئوس است. به گفته او، آتنا اکنون در ذهن اودیسئوس زندگی میکند و چیزی شبیه به وجدان اوست. دیمون افزود این صحنه را مانند یک گفتوگوی درونی اجرا کردهاند و زمانی که حقیقت وجودی آتنا آشکار میشود، دیگر او دیده نمیشود.
کریستوفر نولان نیز در ادامه توضیح داد که در متن اصلی ادیسه، رابطه تلماخوس و آتنا حالتی شبیه فرافکنی دارد؛ گویی انسانها در چهره افراد و رخدادهای اطرافشان به دنبال نشانهای از اراده الهی میگردند. او این ایده را بخشی حیاتی از نظم اجتماعی آن دوران دانست؛ دورانی که در آن، مردم هنگام سفر و مواجهه با غریبهها به نوعی کُد اخلاقی مشترک نیاز داشتند.
نولان در توضیح این نگاه گفت: «اگر برای مدتی از خانه دور میشدید، به کمک، غذا و لباس غریبهها وابسته بودید. به همین دلیل، جامعه به اصلی نیاز داشت که بر پایه آن بگوید باید با دیگران چنان رفتار کرد که انگار ممکن است تجسمی از یک خدا باشند؛ زیرا شاید خدایان انسان را بر اساس رفتارش با دیگران داوری کنند.»
او تأکید کرد که همین مفهوم، هسته اصلی ادیسه است: روایتی که هرچند به حضور خدایان اشاره دارد، اما مدام یادآوری میکند که آنان میتوانند در قالب انسانها میان ما حضور پیدا کنند. به گفته نولان، این همان معنای اصلی داستان است و حضور آتنا در پایان فیلم نیز نه یک اتفاق صرفاً ماورایی، بلکه بازتابی از ایمان، وجدان و نگاه انسانی به امر الهی به شمار میرود.