سفر در زمان| «مجید مظفری» قبل از انقلاب در فیلم «جنگ اطهر»؛ سال ۵۶
نمایی از مجید مظفری در فیلم «جنگ اطهر»، ساخته محمدعلی نجفی، تصویری استثنایی از سینمای ایران قبل از انقلاب را به نمایش میگذارد. این فیلم که در زمستان ۱۳۵۶ فیلمبرداری شد، به دلیل شرایط انقلاب، اکران خود را به سال ۱۳۵۸، پس از پیروزی انقلاب، موکول کرد و بدین ترتیب، خود به نمادی از گذار تاریخی ایران تبدیل شد.
با وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، روند اکران فیلمها با تأخیر مواجه شد و «جنگ اطهر» نیز از این قاعده مستثنی نبود. اکران عمومی این فیلم سرانجام به سال ۱۳۵۸، یعنی پس از پیروزی انقلاب، موکول شد. این تأخیر در اکران، خود به فیلم معنایی مضاعف بخشید؛ گویی فیلم نیز همانند جامعه، تجربهی «سفر در زمان» و زیستن در دو فضای متفاوت را از سر گذرانده است.
مجید مظفری، که در آن زمان یکی از بازیگران جوان و مطرح سینمای ایران بود، در این فیلم نقشی ایفا میکند که بازتابی از تحولات درونی و بیرونی جامعه در آن دوره است. حضور او در نمایی از «جنگ اطهر»، تصویری از سینمای پیش از انقلاب را در خود دارد که با اکران پس از انقلاب، به لایههای معنایی جدیدی دست یافت. این فیلم، به واسطه زمان ساخت و اکرانش، به نمادی از شکاف و پیوند بین دوران قبل و بعد از انقلاب در فرهنگ و هنر ایران تبدیل شده است. «جنگ اطهر» با داستانی که دارد و با توجه به شرایط تاریخی اکرانش، اثری قابل تأمل در بررسی تاریخ سینمای ایران و بازتاب تحولات اجتماعی آن دوره است.
خلاصه داستان
داستان فیلم درباره معلم جوانی به نام اطهر است که به تازگی در مدرسهای مشغول به کار شده است. او تلاش میکند تا با دانشآموزانش روابطی صمیمی برقرار کند، به خصوص با فتاح، یکی از دانشآموزان که با مشکلات خانوادگی دست و پنجه نرم میکند. در همین حین، اطهر طرحی برای اجرای یک نمایش در مدرسه در سر دارد، اما این ایده با مخالفت مدیر مدرسه روبرو میشود.