مونیکا بلوچی: پیری در سینما یک موهبت است

این بازیگر ۶۲ ساله که با نقش‌های ماندگارش در تاریخ سینما شناخته می‌شود، در گفت‌وگوی تازه خود با نشریه هارپرز بازار اسپانیا، به نقد وسواس‌های رایج در صنعت فیلم‌سازی برای حفظ جوانی مصنوعی پرداخت. بلوچی با نگاهی واقع‌بینانه می‌گوید: «دو راه پیش رو دارید؛ یا پیری را با وقار می‌پذیرید و یا از آن می‌ترسید. پیر شدن یعنی آن‌قدر خوش‌شانس بوده‌اید که هنوز زنده‌اید و فرصت تجربه روزهای آینده را دارید.»

به باور بلوچی، رسیدن به پختگی فکری نوعی رهایی به همراه دارد. او اکنون در مرحله‌ای از زندگی است که جهان را نه فقط از دریچه دوربین، بلکه به‌عنوان مشاهده‌گری دقیق می‌بیند. این نگاه تازه، مستقیماً به انتخاب‌های حرفه‌ای او نیز راه یافته است. بازی در فیلم جشن تولد یا همان داستان‌های شب، بهترین گواه بر این مدعاست. او در این اثر، نقش یک نقاش ایتالیایی را ایفا می‌کند که در میان آشفتگی‌های درونی غرق شده است.

بلوچی تاکید می‌کند که ایفای چنین نقشی در جوانی ممکن نبود: «برای بخشیدن وزن و حقیقت به درونیات یک شخصیت، باید طعم زندگی، رنج‌ها و تجربیات دوران را چشیده باشید. فیزیک من در این فیلم، ابزاری برای روایت قصه است و این برای هر بازیگری یک موهبت بزرگ محسوب می‌شود.»

با وجود بازخوردهای متفاوت منتقدان نسبت به این فیلم، حضور بلوچی در آن همچنان به عنوان نقطه قوت اثر مورد توجه قرار گرفته است. او حالا با عبور از تصاویر کلیشه‌ای و زرق‌وبرق‌دار دوران جوانی، به دنبال روایت صادقانه‌تری از زن در سینماست؛ روایتی که در آن، خطوط صورت و زخم‌های روزگار، نه نقص، بلکه نشانه‌هایی از اصالت و عمق هستند.