چالش‌های شگفت‌انگیز فضاپیمای رایان گاسلینگ؛ جزئیات فنی و جلوه‌های ویژه فیلم Project Hail Mary فاش شد
خلق حس بی‌وزنی متقاعدکننده و واقعی، بزرگ‌ترین دغدغه فنی تیم تولید فیلم پُرآوازه «پروژه هیل مری» (Project Hail Mary) بود. سازندگان این اثر تلاش کردند تا صحنه‌های معلق بودن رایان گاسلینگ در فضا، بدون اتکا به شگردهای رایج و غیرواقعی سینمایی به تصویر کشیده شود.
به گزارش ورایتی، پل لمبرت، سرپرست برنده اسکار جلوه‌های بصری فیلم، در جریان کنفرانس ویو در تورین ایتالیا جزئیات پشت صحنه این پروژه را تشریح کرد. لمبرت در این باره گفت: «گرانش صفر احتمالا بزرگ‌ترین نگرانی شخصی من پیش از ورود به این فیلم بود. ما تلاش زیادی کردیم تا عوامل تولید را متقاعد کنیم از هواپیمای استفراغ‌آور (شبیه‌ساز گرانش صفر) استفاده کنند.»
با این حال، به دلیل پیچیدگی دکورهای فضاپیما، این ایده عملی نشد و در عوض رایان گاسلینگ تمامی بدلکاری‌ها و سکانس‌های دشوار راهپیمایی فضایی را شخصاً با کمک سازه‌های سیمی و مهاربندهای چرخشی اجرا کرد. هنرمندان جلوه‌های رایانه‌ای نیز علاوه بر حذف سیم‌ها، وضعیت اندام بازیگر را برای القای غوطه‌وری واقعی اصلاح کردند.
گریگ فریزر، مدیر فیلم‌برداری اثر، نیز با دستکاری مادون قرمز دوربین، نورهای برنامه‌ریزی‌شده و عبور جریان آب از جلوی لنز تصاویری نوآورانه خلق کرد؛ روشی که لمبرت آن را به «آزمایشگاه دانشمندان دیوانه» تشبیه کرد. تیم تولید حتی برای نمایش دقیق ستاره‌ها، از داده‌های ماموریت گایا آژانس فضایی اروپا بهره گرفت تا آسمان فضا دقیقا مطابق واقعیت و بدون افکت‌های اغراق‌آمیز دراماتیک ترسیم شود.
یکی دیگر از چالش‌های بزرگ فیلم، خلق موجود فضایی داستان یعنی «راکی» بود. به گفته مگ سارنوفسکا، سرپرست مشترک جلوه‌های بصری، نیمی از نماهای این شخصیت با استفاده از عروسک فیزیکی ساخته شده توسط جیمز اورتیز و نیمی دیگر با شبیه‌سازی کامل کامپیوتری توسط شرکت Framestore تولید شده است تا ترکیبی بی‌نقص از واقعیت و جلوه‌های دیجیتال روی پرده سینما به نمایش درآید.