شاهکارهای بیعیب و نقص از نگاه استاد؛ چرا کوئنتین تارانتینو فقط هفت فیلم تاریخ سینما را کامل میداند؟

بر اساس گزارش وبسایت «کامیک بیسیکس»، ریشه این ایدهپردازی به کتاب جذاب تارانتینو با عنوان «تأملات سینمایی» (Cinema Speculation) بازمیگردد؛ جایی که او صراحتاً نوشت فیلمهای کاملاً بینقص در تاریخ سینما بسیار کمیاب هستند و شاهکار «کشتار با ارهبرقی در تگزاس» یکی از آنهاست. تارانتینو مدتی بعد در برنامه تلویزیونی جیمی کیمل، در پاسخ به پرسش مجری درباره سایر عناوین مشابه، بیدرنگ فهرست کوتاه خود را کامل کرد تا چارچوبی تازه برای سنجش کمال در سینما خلق کند.
این فهرست هفتگانه شامل آثار متفاوتی چون «آروارهها» (Jaws)، «آنی هال» (Annie Hall)، «جنگیر» (The Exorcist)، «این گروه خشن» (The Wild Bunch)، «بازگشت به آینده» (Back to the Future)، «فرانکنشتاین جوان» (Young Frankenstein) و «کشتار با ارهبرقی در تگزاس» (The Texas Chain Saw Massacre) است. ترکیب این عناوین نشاندهنده تنوع خیرهکننده ژانرها از نگاه تارانتینو است؛ از تریلر دلهرهآور استیون اسپیلبرگ و کمدی رمانتیک وودی آلن گرفته تا هجویههای مل بروکز، وسترن خشن سام پکینپا، ماجراجویی علمیتخیلی رابرت زمکیس، شاهکار ماورایی ویلیام فریدکین و اسلشر توبی هوپر.
نکته جالب اینجاست که تارانتینو تعریف مشخصی از واژه «بینقص» دارد. او بر این باور است که یک فیلم بینقص باید فراتر از سلیقه شخصی تماشاگر عمل کند؛ به این معنا که حتی اگر فردی به ژانر خاصی علاقه نداشته باشد، نتوان هیچ نقطه ضعف ساختاری برای تخریب آن پیدا کرد. با وجود این، رویکرد او به این عناوین خالی از تناقض نبوده است. او فیلم «آروارهها» را برترین ساخته تاریخ سینما میداند، اما درباره «این گروه خشن» ابتدا آن را در فهرست جای داد و بلافاصله توضیح داد که شاهکار پکینپا اساساً بدون اشکال نیست، بلکه عیبهایش دقیقاً همان بخشهایی هستند که به شکوه و شکستناپذیری اثر منجر شدهاند.
بررسی خط زمانی این هفت فیلم نیز ابعاد جالبی از شخصیت سینمایی تارانتینو را آشکار میکند؛ پنج اثر از این فهرست در یک بازه پنجساله در دهه ۱۹۷۰ میلادی ساخته شدهاند. این موضوع نشان میدهد آثار دوران نوجوانی و جوانی تارانتینو تا چه حد بر شکلگیری جهانبینی سینماییاش تأثیر گذاشتهاند و ریشه عشق عمیق او به سینمای بدنه و ترکیب ژانرها از همین دوران سرچشمه میگیرد.
این بازخوانی دیدگاهها در حالی مطرح میشود که تارانتینو پس از انصراف از ساخت فیلم «منتقد سینما» به عنوان آخرین پروژه شخصیاش، نگارش فیلمنامه «ماجراهای کلیف بوث» را بر عهده گرفته است تا دیوید فینچر آن را برای نتفلیکس جلوی دوربین ببرد؛ شرایطی که باعث شده نظرات و تحلیلهای خود او، مهمترین راه ارتباطی هواداران با این کارگردان بزرگ باشد.