معرفی سریال Campus Drivers؛ عاشقانه‌ای دانشگاهی که با شیمی جذاب بازیگرانش پیش می‌رود
ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| الگوی داستانی «دانشجوی فقیر در مدرسه یا دانشگاهی مخصوص ثروتمندان» یکی از فرمول‌های قدیمی و امتحان‌پس‌داده در داستان‌های نوجوانانه است؛ الگویی که سریال جدید پرایم ویدیو، (Campus Drivers)، نیز از آن بهره می‌برد. این مجموعه با اقتباس از رمان‌های پرفروش سی. اس. کویل (C.S. Quill) که توسط انتشارات هوگو منتشر شده‌اند، ساخته شده و توماس بوله (Thomas Boullé) به‌عنوان شورانر و خالق سریال در آن حضور دارد.
اگرچه سریال در قسمت‌های ابتدایی به اختلاف طبقاتی میان شخصیت اصلی و سایر دانشجویان می‌پردازد، به‌تدریج این موضوع را تا حد زیادی به حاشیه می‌برد. بااین‌حال، جذابیت شخصیت‌ها، شیمی بازیگران اصلی و مسیری که داستان در پیش می‌گیرد، باعث می‌شود بتوان از این ضعف چشم‌پوشی کرد؛ دست‌کم تا لحظات پایانی قسمت آخر که با باز گذاشتن پرسش‌های متعدد، مخاطب را در انتظار ادامه داستان رها می‌کند.
داستان درباره لوئیس (با بازی کارمن کاسوویتز) است؛ دختری که با دریافت بورسیه تحصیلی وارد دانشگاه معتبر و انحصاری بلروز می‌شود تا به مکس (با بازی انزو لورنت) بپیوندد؛ پسری که تصور می‌کند عشق واقعی زندگی اوست. لوئیس از همان ابتدا در محیط پرزرق‌وبرق و مهمانی‌محور دانشگاه احساس سردرگمی می‌کند و به‌وضوح با سایر دانشجویان تفاوت دارد. همین مسئله باعث می‌شود بیش از اندازه به مکس وابسته شود؛ موضوعی که سرانجام او را خسته و کلافه می‌کند.
مکس برای رهایی از این وضعیت، بدترین تصمیم ممکن را می‌گیرد: لوئیس را از آپارتمانش بیرون می‌کند و او را بی‌خانمان می‌سازد. در این شرایط، لین (با بازی باپتیست ماسلین)، یکی از محبوب‌ترین و جذاب‌ترین پسرهای دانشگاه و سازنده اپلیکیشن کاربردی Campus Drivers، او را پیدا می‌کند و پیشنهاد می‌دهد مدتی در خانه‌اش بماند. هیچ‌کدام از آن‌ها در ابتدا نمی‌دانند که این تصمیم قرار است زندگی‌شان را برای همیشه تغییر دهد.
Campus Drivers با وجود داستانی آشنا، به لطف جذابیت و شیمی بازیگران موفق عمل می‌کند
اعضای گروه Campus Drivers در محیط دانشگاه از محبوبیت زیادی برخوردارند؛ موضوعی که در سکانس آغازین سریال و گردهمایی گروه‌ها و انجمن‌های دانشجویی در شروع ترم تحصیلی به تصویر کشیده می‌شود. این گروه علاوه بر لین، شامل دوناوان (با بازی مادیور فال)، بازیکن تیم بسکتبال دانشگاه است که نگران است نتواند انتظارات مربی‌اش را برآورده کند؛ لوئیس (با بازی استبان ویال)، پسری که احتمالاً به دنبال رابطه‌ای جدی‌تر از یک آشنایی گذراست؛ و آدام (با بازی فلیکس نبل) می‌شود که در این فصل فرصت چندانی برای پرداختن به شخصیتش فراهم نمی‌شود.
بااین‌حال، اعضای گروه خیلی زود لوئیس را در جمع خود می‌پذیرند و این اتفاق یکی از غافلگیری‌های خوشایند سریال است. در واقع، بخش زیادی از روابط میان دانشجویان برخلاف انتظار، منطقی و به دور از تنش‌های اغراق‌آمیز شکل می‌گیرد؛ رویکردی که با بسیاری از آثار این ژانر تفاوت دارد. این مسئله به مخاطب کمک می‌کند بهتر شاهد شکل‌گیری هویت مستقل لوئیس و پیدا کردن دوستانی خارج از دایره نفوذ نامزد سابقش باشد.
سریال همچنین تصویر متفاوتی از دانشجویان دانشگاه بلروز ارائه می‌دهد. مهمانی‌ها و تفریحات شبانه بخش مهمی از جذابیت این محیط هستند، اما روابط میان دانشجویان صرفاً بر رقابت‌های بی‌رحمانه و تلاش برای برتری یافتن بر یکدیگر استوار نیست. در عوض، نوعی رفاقت و همدلی میان آن‌ها وجود دارد که فضای داستان را دلپذیرتر می‌کند.
البته این به معنای نبود تنش و آشفتگی در (Campus Drivers) نیست. رابطه لوئیس و لین به‌واسطه شیمی انکارناپذیر میان این دو شخصیت، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های سریال محسوب می‌شود. کارمن کاسوویتز و باپتیست ماسلین به‌خوبی با انرژی و بازی یکدیگر هماهنگ می‌شوند و همین موضوع کشش عاطفی میان شخصیت‌هایشان را باورپذیرتر می‌کند.
مخاطب در طول داستان مدام با این پرسش روبه‌رو می‌شود که آیا این دو نفر سرانجام به یکدیگر علاقه‌شان را ابراز خواهند کرد یا خیر. زمانی که آن‌ها بالاخره تسلیم احساسات و کشش متقابل خود می‌شوند، نتیجه به‌اندازه‌ای رضایت‌بخش است که انتظار برای رسیدن به این لحظه را توجیه می‌کند؛ هرچند این اتفاق، آشفتگی‌ها و پیامدهای اجتناب‌ناپذیر خودش را نیز به همراه دارد.
شیمی بازیگران اصلی نقطه قوت اصلی سریال است
متأسفانه تمام خطوط داستانی (Campus Drivers) به‌اندازه رابطه لوئیس و لین جذاب و رضایت‌بخش نیستند. برخی از داستان‌های فرعی بیش از اندازه طول می‌کشند و افشاگری‌های نهایی آن‌ها، با وجود قابل پیش‌بینی بودن، به شکلی ناکافی و سطحی پرداخت می‌شوند.
یکی از نمونه‌های بارز این مسئله، اختلاف و دشمنی لین با آرون (با بازی پائولو لوکا-نوئه) است؛ دانشجوی رشته مالی که پس از یک سال مرخصی تحصیلی به دانشگاه بلروز بازگشته است. اگرچه به نظر می‌رسد این شیوه روایت عمدی باشد، اما شخصیت‌پردازی آرون به‌اندازه کافی پیش نمی‌رود تا مخاطب از همان ابتدا او را به‌عنوان شخصیت منفی داستان لین بشناسد. در واقع، یک ماجراجویی خطرناک با خودرو بخش عمده‌ای از زمینه‌چینی‌های لازم برای شکل‌گیری این تقابل را بر عهده می‌گیرد و افشاگری‌های مهم‌تر نیز پس از آن مطرح می‌شوند.
البته این موضوع به معنای بی‌نتیجه ماندن خط داستانی آسیب‌های روحی لین نیست. یکی از نقاط عطف مهم داستان در قسمت پایانی رخ می‌دهد و با مسیری که شخصیت او در طول فصل طی کرده، تناسب دارد. بااین‌حال، اتفاقات مربوط به آرون و مادر لین چندان رضایت‌بخش نیستند. هر دو شخصیت در پرداخت اولیه خود بیش از اندازه تک‌بعدی به نظر می‌رسند و فضای کافی برای نمایش توانایی‌های بازیگرانشان فراهم نمی‌کنند.
از سوی دیگر، پایان‌بندی معلق سریال و پرسش‌هایی که درباره آینده لین بی‌پاسخ می‌مانند، تجربه تماشای آن را با نوعی ناامیدی همراه می‌کنند. چنین پایان‌بندی‌هایی در شرایطی که مخاطبان انتظار نتیجه‌گیری رضایت‌بخش‌تری از یک فصل داستانی دارند، دیگر لزوماً تصمیم خلاقانه و موفقی محسوب نمی‌شوند.
(Campus Drivers) در مجموع تنها شش قسمت دارد و به همین دلیل می‌توان آن را در مدت کوتاهی تماشا کرد. این مجموعه ترکیبی از درام، عاشقانه و مهمانی‌های پرشور دانشجویی را ارائه می‌دهد و با نمایش دنیای مرفه و پرزرق‌وبرق دانشگاه بلروز، فضایی دور از دغدغه‌های روزمره خلق می‌کند.
تمرکز اصلی داستان بر لوئیس و لین باعث شده است برخی شخصیت‌های فرعی فرصت چندانی برای درخشش پیدا نکنند و پرداخت آن‌ها به فصل‌های احتمالی آینده موکول شود. بااین‌حال، اگر به داستان‌های عاشقانه‌ای علاقه دارید که از دشمنی آغاز می‌شوند، به دوستی می‌رسند و در نهایت به عشق ختم می‌شوند، (Campus Drivers) می‌تواند انتخاب سرگرم‌کننده‌ای باشد؛ حتی اگر پایان فصل اول شما را در انتظار اتفاقات بعدی نگه دارد.
دانش‌آموخته ادبیات انگلیسی و مترجمی با هفت سال تجربه کار. یک سال است در «سلام سینما» به تولید محتوا درباره سینمای جهان مشغولم. همیشه دنبال داستان‌های جدید و تجربه‌های متفاوت در دنیای هنر هستم.