نگاهی به مستند The One About Matthew Perry؛ ادای احترامی صادقانه و تلخ به ستاره فقید «فرندز»
مستند سریالی (The One About Matthew Perry) که در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ (یک روز پیش از سومین سالگرد درگذشت بازیگر شناخته‌شده سریال «فرندز») روی سرویس نتفلیکس قرار گرفت، روایتی عمیق و سه قسمتی از زندگی و کارنامه این هنرمند است. این مستند با تکیه بر گفت‌وگوهای صریح با خواهر او، میا پری بوویک، و همچنین دوستان و همکارانش، مسیر زندگی او از نقش‌آفرینی‌های نخستین تا رسیدن به شهرت جهانی را دنبال می‌کند؛ هرچند که هیچ‌یک از بازیگران اصلی سریال «فرندز» در آن حضور ندارند.
اثر جدید مری رابرتسون فراتر از زرق‌وبرق شهرت می‌رود و صراحتاً به سال‌های تاریک درگیری پری با اعتیاد، تلاش‌های مداوم او برای بهبودی و جنبه‌های کمتردیده‌شده زندگی شخصی‌اش می‌پردازد. این صداقت بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های معتبر جهان داشته است. تاکنون در وب‌سایت «راتن تومیتوز» با ثبت ۱۴ نقد، امتیاز کامل ۱۰۰ درصد برای این مستند به ثبت رسیده و در «متاکریتیک» نیز میانگین امتیاز ۷۱ از صد از سوی ۱۰ منتقد ارشد به آن اختصاص یافته است.
واکاوی منتقدان جهانی؛ از تحسین صداقت اثر تا انتقاد از روایت‌های تکراری
گاردین (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ – منتقد: لوسی منگن): این اثر برخلاف انتظار، روایتی صادقانه، متفکرانه و صمیمی است که به اندوه‌های گسترده‌تر زندگی پری عمق می‌بخشد؛ از جمله این حسرت تلخ که او نتوانست از استعدادی که داشت، آن‌طور که باید لذت ببرد.
The Wrap (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ – منتقد: زکی حسن): مستند به شکلی هوشمندانه از تمرکز صرف بر نقش چندلر بینگ پرهیز می‌کند. تاثیرگذارترین لحظات اثر زمانی شکل می‌گیرد که به نقش‌آفرینی پری در کمک به دیگر افراد درگیر با اعتیاد پرداخته می‌شود.
تایم (امتیاز ۸۰ از ۱۰۰ – منتقد: جودی برمن): بزرگ‌ترین میراث متیو پری آسیب‌پذیری‌اش بود؛ ویژگی بارزی که این مستند با حفظ صداقت کامل، دقیقاً همان مسیر را ادامه می‌دهد.
بوستون گلوب (امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ – منتقد: کریس وگنار): اثر تصویر خیره‌کننده و در عین حال هولناکی از هیولای حریص اعتیاد و چرخه مرگبارِ یک قدم به جلو و دو قدم به عقب ارائه می‌دهد.
تلگراف (امتیاز ۶۰ از ۱۰۰ – منتقد: بنجی ویلسون): بزرگ‌ترین چالش این مستند آن است که نخستین اثر ساخته‌شده درباره متیو پری نیست و به همین دلیل داستانی تراژیک، اما آشنا را روایت می‌کند.
هالیوود ریپورتر (امتیاز ۵۰ از ۱۰۰ – منتقد: دنیل فینبرگ): با وجود مطالب ارزشمند فراوان، تاسف‌بار است که بخش‌های جذاب اثر گاه زیر حجم زیادی از مطالب کم‌کشش‌تر گم می‌شوند.