۸ فیلم و مستند برتر جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۶ از نگاه مجله Vogue

ترجمه اختصاصی سلام سینما؛ نگار رعنایی| هشتادوسومین دوره جشنواره فیلم ونیز در حالی به کار خود پایان داد که اگرچه برخی آثار با هیاهوی توخالی همراه بودند، اما مجموعه‌ای از فیلم‌های قدرتمند موفق شدند جایگاه خود را به‌عنوان مدعیان اصلی فصل جوایز ۲۰۲۷ تثبیت کنند. گزارش اخیر نشریه «وگ» از این ویترین سینمایی، آثاری را برجسته کرده که از تریلرهای پرتنش تا پرتره‌های شاعرانه، تصویری جسورانه از سینمای امروز ارائه می‌دهند.

۱. بازگشت به دنیای سیاه مارتین مک‌دونا: Wild Horse Nine

مارتین مک‌دونا با فیلم جدید خود، Wild Horse Nine، بار دیگر مخاطب را به لبه تیغ میان طنز و تراژدی می‌برد. روایت این داستان در سال ۱۹۷۳ و در پس‌زمینه کودتای شیلی و در دل جزیره ایستر، تنها یک درام تاریخی نیست؛ بلکه واکاوی روان‌شناختی قدرت و بقاست. حضور ستارگانی چون جان مالکوویچ و سم راکول تضمین می‌کند که این فیلم، یکی از قدرتمندترین بازی‌های سال در رقابت‌های جوایز خواهد بود.

۲. بررسی قدرت رسانه در Ink: نبض تپنده دنیای  دنی بویل

دنی بویل، کارگردان مشهور، با فیلم Ink به سراغ ریشه‌های قدرت رسانه‌ای مدرن رفته است. این فیلم با تمرکز بر فرهنگ مطبوعات زرد در سال ۱۹۶۹، به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه رسانه می‌تواند واقعیت را بازتعریف کند. بازی گای پیرس در نقش روپرت مرداک، یکی از نقاط قوت اصلی فیلم است؛ او توانسته است پیچیدگی، جاه‌طلبی و بی‌رحمی مردی را که امپراتوری رسانه‌ای خود را بنا کرد، به شکلی خیره‌کننده به تصویر بکشد.

۳. سینمای شرق و انتظار طولانی: Possible Love

برای سینماجویان، فیلم Possible Love اثر لی چانگ-دونگ، بیش از یک فیلم است؛ این یک رویداد است. پس از موفقیت خیره‌کننده فیلم Burning، انتظار برای بازگشت این کارگردان بزرگ به اوج خود رسید. این فیلم با بهره‌گیری از بازیگران برجسته کره جنوبی، دوباره مرزهای بین واقعیت و خیال را دراماتیک می‌کند و نشان می‌دهد که چرا سینمای کره همچنان پیشرو در روایت‌های انسانی و لایه‌دار است.

۴. رابرت پتینسون و بازگشت به فضای پرتنش رسانه: Primetime

در یک انتخاب جسورانه، لنس اوپنهایم در اولین فیلم بلند خود، Primetime، از رابرت پتینسون خواسته است تا چهره‌ای نمادین از تاریخ تلویزیون را ایفا کند. این فیلم با تمرکز بر برنامه‌های جنجالی دهه ۲۰۰۰، به کالبدشکافی فرهنگ تماشا و چگونگی استفاده از جنجال برای جذب مخاطب می‌پردازد. پتینسون در این نقش، فراتر از یک ستاره، به یک بازیگر شخصیت تبدیل شده است.

۵. مستندهای تکان‌دهنده: از افشاگری در مینیاپولیس تا زندگی ایلان ماسک

جشنواره ونیز امسال شاهد قدرت بی‌رحم مستندسازی بود. از یک سو، They’re Here اثر لورا پویترس، با نگاهی تیزبینانه به عملکرد اداره مهاجرت در مینیاپولیس، مخاطب را با واقعیت‌های تلخ سیستم‌های نظارتی روبرو می‌کند. از سوی دیگر، مستند چهار ساعته الکس گیبنی با نام Musk، پرتره‌ای عظیم و بی‌پرده از یکی از پرحاشیه‌ترین چهره‌های قرن بیست و یکم، یعنی ایلان ماسک، ارائه می‌دهد که همزمان هم شکوه تکنولوژی و هم آشفتگی شخصیت او را بررسی می‌کند.

۶. روایت‌های مرزی و زنانه: Woman Unknown و NAZA

در بخش رقابتی، فیلم Woman Unknown اثر می ال-توخی، با تمرکز بر دانمارکِ پس از جنگ جهانی دوم، صدای زنان را در تاریخ سینما بلندتر کرد. این فیلم تنها اثر کارگردان زن در بخش اصلی بود که توانست تعادل میان درام تاریخی و نگاه جنسیتی را حفظ کند. در کنار آن، تیم سازنده NAZA با رویکردی مستند و مستقیماً از دل بحران‌های خاورمیانه، نشان دادند که سینما می‌تواند همچنان به عنوان شاهد عینی در برابر بی‌عدالتی‌ها بایستد.

کلام آخر
آثار معرفی شده در جشنواره ونیز ۲۰۲۶، نشان‌دهنده تنوع خیره‌کننده در ژانرها هستند؛ از مستندهای سیاسی تا درام‌های روان‌شناختی. اگر این روند ادامه یابد، فصل جوایز آینده، فصلی خواهد بود که در آن هنر سینما با واقعیت‌های سخت جهان پیوندی ناگسستنی یافته است.