تقابل سلیقه‌ها؛ جنیفر لوپز: Nomadland فیلم زیبایی است، اما بدترین انتخاب برای من است!

در جریان گفت‌وگوی جنیفر لوپز با «برت گلدستین» (بازیگر و هم‌بازی‌اش در فیلم عشق اداری) در پادکست «فیلم‌هایی که باید دفن شوند»، وقتی گلدستین از لوپز خواست نام «بدترین فیلمی که تا به حال دیده» را بگوید، او با چالشی سخت روبه‌رو شد؛ چرا که باید بین تحسین هنری و لذتِ تماشای شخصی، مرز قائل می‌شد.

لوپز با یادآوری اینکه نومدلند فیلمی زیبا و تحسین‌شده است، به صراحت اعلام کرد که این اثر برای او «بدترین نوع فیلم» محسوب می‌شود. او توضیح داد: «سلیقه سینمایی من مشخص است؛ من عاشق موزیکال‌ها هستم. کمدی‌های رمانتیک و تریلرها را دوست دارم.»

او دلیل این عدم اشتیاق را در فضایِ فیلم جست‌وجو کرد: «نومدلند فیلمی آرام، کند و عمیقاً غم‌انگیز است که هیچ راه گریزی (Escapism) از واقعیت به مخاطب نمی‌دهد. من می‌فهمم که سینما به فیلم‌هایی درباره غم نیاز دارد و این را درک می‌کنم، اما این فیلم برای من نیست و از تماشای آن لذت نمی‌برم.»

با وجود این نقد صریح، لوپز ذره‌ای از ارزش هنری اثر کم نکرد. او با تحسینِ بازی خیره‌کننده‌ی «فرانسیس مک‌دورمند» در نقش اصلی، تأکید کرد که او شایستگی تمام اسکارها و جوایزی که برای این نقش دریافت کرده را داشته است. لوپز گفت: «بازی او عالی بود، فقط فیلمِ من نیست. مسئله صرفاً سلیقه است.»

لوپز در ادامه اشاره کرد که این حسِ عدم تمایل، برای او شبیه به تجربه‌ی تماشای فیلم‌های ترسناک است؛ ژانری که او معمولاً از آن دوری می‌کند، مگر در موارد خاصی که احساس کند اثر از نظر ساختاری تکامل یافته است.

این گفت‌وگو در حالی انجام شد که جنیفر لوپز در حال تبلیغ فیلم جدیدش، «عشق اداری» (Office Romance) است که چندی پیش در نتفلیکس منتشر شد. این اظهارنظر لوپز بار دیگر یادآوری کرد که در دنیای سینما، میان «شاهکارهای منتقدان» و «آثار مورد علاقه ستاره‌ها» همیشه فاصله‌ای وجود دارد که تنها با عینکِ سلیقه‌ی شخصی می‌توان آن را درک کرد.