وایل ای کایوت در دادگاه؛ Coyote vs. Acme با ستایش منتقدان از حواشی عبور کرد
به کارگردانی دیو گرین، این کمدیِ ترکیبی بر اساس مقالهای از مجله نیویورکر (سال ۱۹۹۰) ساخته شده است. داستان دربارهی وایل ای کایوت است که پس از سالها شکست در برابر «رود رانر» به دلیل نقص فنی محصولات شرکت «اکمی»، تصمیم میگیرد با کمک یک وکیل تبلیغات (با بازی ویل فورته)، از این شرکت شکایت کند. جان سینا نیز در این فیلم در نقشی کلیدی حضور دارد تا تلاشهای مضحک و بیوقفه کایوت را به تصویر بکشد.
تحسین منتقدان: بازگشت موفق یک کلاسیک
این فیلم که پیشتر با حواشی بسیاری در مسیر انتشار همراه بود، اکنون در سایت راتن تومیتوز با کسب امتیاز ۹۵ درصد از ۴۳ نقد، عملکردی درخشان داشته و در متاکریتیک نیز امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را از ۱۹ منتقد دریافت کرده است.
گزیدهای از دیدگاه منتقدان:
فرانک شک (The Hollywood Reporter - ۹۰/۱۰۰): «باعث خوشحالی است که بگویم این فیلم یک تجربهی تمامعیار و خندهدار است. یکی از بهترین آثار ترکیبی لایو اکشن و انیمیشن تا به امروز که برای طرفداران قدیمی لونی تونز ارزشمند است.»
کلینت گیج (IGN - ۹۰/۱۰۰): «این فیلم ثابت میکند که شخصیتهای لونی تونز همچنان همانقدر که انتظار میرفت، خندهدار و سرگرمکننده هستند؛ پاسخی فوقالعاده به بازیهای کثیف دنیای شرکتهای بزرگ.»
تیلور گیتز (Collider - ۸۰/۱۰۰): «این فیلم نادری است که واقعاً تمام اعضای خانواده را راضی میکند. از شوخیهای فیزیکی کلاسیک تا دیالوگهای هوشمندانه، کمدی با تمام توانش کار میکند و پیامی عمیق و روابطی جذاب، آن را به سطحی بالاتر ارتقا داده است.»
برایان تالریکو (RogerEbert.com - ۷۵/۱۰۰): «یادآوریِ اینکه چگونه میتوان بدون صرفاً خوشایند کردنِ هواداران (Fan Service)، به دههها کمدی انیمیشنی ادای احترام کرد. این فیلم هم برای طرفداران جدید و هم قدیمیها، تجربهای لذتبخش است.»
کیت اربلند (IndieWire - ۷۵/۱۰۰): «در دنیایی که هالیوود با ایدههای اورجینال میجنگد، خوششانس هستیم که این اثر شکست را نپذیرفت و آن را به عنوان چالشی پذیرفت که فقط شخصیتهای زیرک میتوانند در آن پیروز شوند.»
ویتنی سیبولد (Slashfilm - ۶۵/۱۰۰): «فیلم از صخره سقوط نمیکند، اما اسکیتهای راکتیاش هم آنطور که باید سرعت نمیگیرند. با اینکه کمدی فیلم سرگرمکننده است، اما پتانسیل هجوی که میتوانست در نقد فیلمهای حقوقی هالیوود داشته باشد، کمی نادیده گرفته شده است.»
اما فیلمی سرگرمکننده است که درک درستی از ماهیت وایل ای کایوت دارد.»
اوون گیلبرمن (Variety - ۶۰/۱۰۰): «همه چیز روی کاغذ درست به نظر میرسد، اما فیلم از یک هرجومرجِ آنارشیستیِ واقعی که لازمهی دنیای لونی تونز است، کمی فاصله دارد.»