دیگر نگران نباشید! / جبلی درهای صدا و سیما را به روی همه باز کرد!
اختصاصی سلام سینما؛ مهلا رنجبران| پیمان جبلی، رئیس صداوسیما، اخیراً در مصاحبهای گفته است: «در طول ده، بیست سال اخیر یکسری چهرهها بودند که تصمیم گرفتند کارشان را در جای دیگری به جز تلویزیون ادامه دهند. بخش عمدهای از این چهرهها برگشتند و میتوانید این روزها در شبکههای مختلف برنامههایشان را ببینید. درهای صداوسیما هیچوقت به روی هنرمندان بسته نبوده است.» آقای جبلی، بر فرض که آنچه شما میگویید درست باشد، صداوسیما هم چهرهکشی نکرده باشد! یعنی هیچ چهره ممنوعالتصویری و هیچ آدم ممنوعالکاری اکنون وجود ندارد، پای بسیاری از چهرههایی که برنامههای موفقی در این پلتفرم داشتهاند را از صدا و سیما بریده نشده و سر برنامهشان هم زیر آب نشده است!
همهچیز گل و بلبل است و همه چهرههای محبوبی که در میان مردم هستند میتوانند در صداوسیما کار کنند!
فرض کنیم در زیرمجموعه صداوسیما، ساترایی هم وجود ندارد که بیخ گلوی تولیدکنندگان بایستد و حد و حدودی را مشخص کند.
سؤال این است که بعد از آن همه تلاشهای بیوقفه مدیرانی چون شما، الان تولیدکنندگان و چهرهها میخواهند در صداوسیما کار کنند؟ آنقدر صداوسیما برایشان مرجعیت دارد که بخواهند سرمایهشان را در این پلتفرم خرج کنند و به نمایش بگذارند؟
برندسازی صداوسیما در این سالها نهتنها صعودی نبوده که دارد در چاه نزولی بودنش، نفسهای آخر را میکشد! حالا درهای صداوسیما را به سوی هنرمندان باز کردید؟! چه چیزی پشت این درها در انتظار هنرمندان است؟ هنرمندانی که برخی حتی به انتشار رایگان آثار خود تن میدهند و...
اگر تلویزیون این امکان را فراهم میکند، چرا بخش قابل توجهی از چهرههای محبوب مردم ترجیح میدهند در شبکه نمایش خانگی، شبکههای اجتماعی یا حتی خارج از ایران فعالیت کنند؟
همه آنها یک روز صبح تصمیم گرفتهاند که دیگر تلویزیون را دوست نداشته باشند؟ یا شاید تلویزیون در این سالها آنقدر از مخاطب و هنرمند فاصله گرفته که دیگر صرف حضور در آنتن، امتیاز محسوب نمیشود؟
چند برنامه تلویزیونی در سالهای اخیر توانستهاند به همان اندازهای که برنامههای موفق گذشته در زندگی مردم حضور داشتند، اثرگذار باشند؟ چند چهره جدید از دل تلویزیون به ستارههای محبوب مردم تبدیل شدهاند؟ چند برنامه توانستهاند مخاطب را برای دیدن تلویزیون، از پلتفرمها و شبکههای اجتماعی جدا کنند؟
اینها سؤالهایی است که با گفتن «درهای صداوسیما باز است» پاسخ داده نمیشود.
اتفاقاً شاید بد نباشد آقای جبلی یک بار به جای شمردن هنرمندانی که برگشتهاند، از تعداد هنرمندانی بگوید که دیگر حاضر نیستند برگردند و چرا.
چون اگر درها باز باشند، اما کسی نخواهد وارد شود، مسئله دیگر در نیست؛ مسئله خانهای است که پشت آن در قرار گرفته است. باز بودن درها، وقتی مقصد جذابیتی برای هنرمندان ندارد، چندان افتخاری هم نیست!
من مهلا رنجبران هستم؛ متولد ۱۳۸۱، فارغالتحصیل کارشناسی مهندسی نقشهبرداری، و عاشق دنیای خبر و تصویر. خبرنگاری برای من فقط یک شغل نیست؛ چیزیست که باهاش زندگی میکنم، نفس میکشم و ازش لذت میبرم.
از سال 1404 با سلام سینما همکاری دارم و با تمرکز بر سینما، تلویزیون، چهرههای هنری و حواشی فرهنگی، تلاش میکنم خبر را نه فقط منتقل، بلکه حسبرانگیز کنم و با قلمم به کلمات روح ببخشم.