پرونده بازیگری جک نیکلسون برای همیشه بسته شد؛ تایید رسمی کنارهگیری ستاره افسانهای توسط مایکل داگلاس
.jpg?w=1200&q=75)
این در حالی است که سال گذشته، جیمز ال. بروکز مدعی شده بود مخاطبان سینما به زودی شاهد نقشآفرینی مجدد نیکلسون خواهند بود و او در حال بررسی و مطالعه فیلمنامههای مختلف است؛ اما سخنان صریح مایکل داگلاس خط بطلانی بر تمام این احتمالات کشید. بر اساس گزارش ورلد آو ریل، داگلاس در جریان گفتوگو درباره کتاب خاطرات اخیر خود در سالن سوانزی بیلدینگ سوسایتی آرنا، پرده از وضعیت واقعی دوست صمیمی و قدیمیاش برداشت.
مایکل داگلاس در این باره گفت: «دوست داشتم بار دیگر با جک همبازی شوم، اما او دیگر کار نمیکند. حالش کاملاً خوب است، اما غیبش زده و از فضای کار فاصله گرفته است. این موضوع را خوب میدانم چون هنوز هم گاهی او را میبینم؛ او روبهراه است، در خانهاش روزگار میگذراند و با دمپاییهایش اینطرف و آنطرف میرود. به نظرم چنین چیزی کاملاً طبیعی است و او سزاوار استراحت است. من کاملاً درکش میکنم؛ او چند سالی از من بزرگتر است و وضعیتش را با تمام وجود میفهمم.»
پیشینه دوستی و همکاری این دو چهره بزرگ به سال ۱۹۷۵ بازمیگردد؛ زمانی که مایکل داگلاس تهیهکنندگی مشترک فیلم شاهکار «دیوانه از قفس پرید» (One Flew Over the Cuckoo’s Nest) را بر عهده داشت؛ اثری تحسینشده که جایزه معتبر اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای جک نیکلسون به ارمغان آورد. اگرچه نیکلسون هیچگاه بهطور رسمی و با برگزاری کنفرانس خبری بازنشستگی خود را اعلام نکرد، اما در مصاحبهای در سال ۲۰۱۳ اعتراف کرده بود که دیگر رغبت و انگیزهای برای حضور در انظار عمومی و فعالیت حرفهای ندارد.
بررسی سوابق کاری او نشان میدهد که در سال ۲۰۱۷ قرار بود نیکلسون به همراه کریستن ویگ در نسخه بازسازیشده فیلم موفق آلمانی «تونی اردمان» (Toni Erdmann) جلوی دوربین برود و لنا دانهام نیز نگارش فیلمنامه آن را بر عهده داشت؛ پروژهای که در نهایت با انصراف نیکلسون متوقف شد و به مرحله ساخت نرسید. اکنون ۱۶ سال از آخرین حضور این اسطوره سینما بر پرده نقرهای میگذرد؛ یعنی فیلم کمدی-رمانتیک «از کجا میدانی» (How Do You Know) به کارگردانی جیمز ال. بروکز که در سال ۲۰۱۰ اکران شد و در آن ستارگانی چون ریس ویترسپون، پل راد و اوون ویلسون نیز به ایفای نقش پرداختند.
جک نیکلسون بدون شک به عنوان یکی از ارزشمندترین و دستنیافتنیترین گنجینههای نسل طلایی بازیگران پس از دهه ۱۹۶۰ سینمای آمریکا شناخته میشود؛ بازیگری که در کنار بزرگانی چون آل پاچینو، رابرت دنیرو، داستین هافمن و جین هکمن، تاریخساز شد. سبک بازیگری منحصربهفرد، نافذ و ساختارشکنی او که آمیزهای از طنز تلخ، عصیان و بیگانگی همیشگی با جریانهای مسلط بود، بارها توسط نسلهای بعدی تقلید شد، اما هرگز تکرار نشد. کارنامه هنری درخشان او سرشار از شاهکارهایی است که تا ابد در تاریخ سینما جاودانه خواهند ماند؛ از جمله «پنج قطعه آسان» (Five Easy Pieces)، «محله چینیها» (Chinatown)، «آخرین ماموریت» (The Last Detail)، «حرفه: خبرنگار» (The Passenger)، «درخشش» (The Shining)، «شرایط مهرورزی» (Terms of Endearment)، «شرف خانواده پریتزی» ،(Prizzi's Honor) «اخبار تلویزیون» (Broadcast News)، «بتمن» (Batman)، «چند مرد خوب» (A Few Good Men)، «بهتر از این نمیشه» (As Good as It Gets)، «قول» (The Pledge)، «درباره اشمیت» (About Schmidt) و «رفتگان» (The Departed).