چرا جوایز منتخب منتقدان دیگر پیشبینیکننده اسکار نیستند؟
مراسم Critics Choice Awards 2026 در ظاهر شبیه همیشه بود، با اجرای چلسیا هندلر و برگزاری در بارکر هنگار، اما در باطن نشانههای یک بحران هویتی را آشکار کرد. مقالهٔ ایندیوایر توضیح میدهد که چگونه این جوایز، که زمانی «بهترین پیشبینیکننده اسکار» بودند، اکنون از سلیقه جهانیتر آکادمی عقب ماندهاند.
۱) جابهجایی تاریخی با گلدن گلوب
امسال برای نخستینبار، گلدن گلوب و جوایز منتخب منتقدان جای تاریخ برگزاری را عوض کردند؛ جوایز منتخب منتقدان اولین مراسم بزرگ فصل شد. این تغییر باعث شد جوایز منتخب منتقدان نقشی را بازی کند که معمولاً گلدن گلوب دارد: تعیین «لحن» فصل جوایز. اما نتیجه نشان داد که دو مراسم عملاً جایگاههایشان را عوض کردهاند.
۲) گلدن گلوب بینالمللیتر شده، جوایز منتخب منتقدان آمریکاییتر مانده
گلدن گلوب پس از بازسازی ۲۰۲۳، اکنون بیشتر با سلیقه جهانی اسکار هماهنگ است. نمونه بارز: موفقیت فیلمهای غیرانگلیسیزبان مثل (I’m Still Here) و (Emilia Pérez) که پیشنشانه موج بینالمللی اسکار بودند.
در مقابل، جوایز منتخب منتقدان در سال ۲۰۲۵ بهطرز غیرمنتظرهای پاپیولیستیتر عمل کرد؛ از جمله انتخاب جان ام. چو بهعنوان بهترین کارگردان، که حتی نامزد اسکار هم نشده.
۳) برندگان ۲۰۲۶: ترکیبی از پیشبینیپذیر و غافلگیرکننده
(One Battle After Another) بهترین فیلم شد.
تیموتی شالامی برای (Marty Supreme) و جسی باکلی برای (Hamnet) برندگان اصلی بازیگری بودند.
جیکوب الوردی (Frankenstein) و امی مدیگان (Weapons) جوایز مکمل را بردند.
اما بسیاری از منتقدان انتظار داشتند واگنر مورا یا ایتن هاک در بخش مردها و رز برن در بخش زنان پیروز شوند.
۴) تصمیمهای عجیب در پخش تلویزیونی
مراسم امسال چند انتخاب بحثبرانگیز داشت:
جوایز مهم فیلمنامه اورجینال و اقتباسی روی آنتن نرفتند.
مهمتر از آن، جایزه بهترین فیلم خارجی اصلاً پخش نشد؛ در حالیکه (The Secret Agent) برنده آن شد و چندین نامزد دیگر در مسیر اسکار قرار دارند.