واکنش جان دیویدسون به حاشیه جنجالی بفتا: چرا با وجود آگاهی از تیکهایم کنار میکروفن نشستم؟
جان دیویدسون، فعال اسکاتلندی و چهره شناختهشده سندرم تورت، پس از جنجال ایجادشده در مراسم جوایز فیلم بفتا در ۲۲ فوریه، در گفتوگویی با ورایتی درباره اتفاقات آن شب و شرایط بیماریاش توضیح داد. او هنگام حضور مایکل بی. جردن و دلروی لیندو روی صحنه، از میان تماشاگران واژهای نژادپرستانه فریاد زد؛ رخدادی که به عذرخواهی رسمی بفتا و بیبیسی انجامید.
دیویدسون در ایمیل خود تأیید کرد که شخصاً با جردن، لیندو و هانا بیچلر طراح صحنه فیلم (Sinners) تماس گرفته و بابت الفاظ ناخواستهاش پوزش خواسته است. بیچلر پیشتر در شبکههای اجتماعی گفته بود که او نیز هدف تیکهای کلامی دیویدسون قرار گرفته است.
او توضیح داد که برگزارکنندگان پیشاپیش اعلام کرده بودند هرگونه ناسزا از پخش تلویزیونی حذف خواهد شد، اما با توجه به سابقه همکاریاش با بیبیسی، انتظار داشت تدابیر بیشتری برای جلوگیری از شنیدهشدن تیکهایش اندیشیده شود. دیویدسون افزود: «درست جلوی من یک میکروفن بود. حالا که فکر میکنم، نمیدانم چرا چنین کاری منطقی به نظر رسیده، با اینکه میدانستند من تیک دارم.»
دیویدسون که زندگیاش موضوع فیلم بریتانیایی (I Swear) است، اثری که امسال در بفتا شش نامزدی داشت و جایزه بهترین بازیگر مرد را برای رابرت آرامایو به همراه آورد، درباره فشار روانی ناشی از این حادثه گفت: «وقتی کلمات اجتماعیناپذیر از دهان فرد مبتلا خارج میشود، احساس گناه و شرم غیرقابلتحمل است.»
او توضیح داد که از ۱۲سالگی با سندرم تورت زندگی میکند و نوع تیک او، «کوپرولالیا»، تنها در ۱۰ تا ۱۵ درصد مبتلایان دیده میشود. به گفته او، در شب مراسم حدود ۱۰ واژه توهینآمیز مختلف ناخواسته بیان کرده است.
دیویدسون گفت تا زمانی که جردن و لیندو سرشان را بالا آوردند، تصور میکرد تیکهایش از صحنه شنیده نمیشود. او لحظه درک این موضوع را چنین توصیف کرد: «احساس کردم زمین زیر پایم خالی شد… فقط میخواستم ناپدید شوم.»
او تأکید کرد: «تیکهای من هیچ ارتباطی با باورها یا ارزشهایم ندارند. اینها انتخاب نیستند؛ یک اختلال عصبی غیرارادیاند.»