فیلمنامهنویس Blue Moon از همکاری با ایثن هاک و مسیر غیرمعمولش میگوید
.jpg?w=1200&q=75)
رابرت کپلو، نویسنده ۷۱ ساله و خالق فیلمنامه (Blue Moon)، برای نخستینبار در کارنامهاش نامزد اسکار شده است؛ اتفاقی که او آن را «لذتبخش و شگفتانگیز» توصیف میکند. کپلو که سالها بهعنوان معلم انگلیسی، رماننویس و مقالهنویس رادیویی فعالیت کرده، همیشه شیفته زبان بوده و میگوید هنگام نوشتن (Blue Moon) نیز با همان دقت و وسواسی کار کرده که در رماننویسی به خرج میدهد: «هر کلمه، ترتیب کلمات و حتی نقطهگذاری برایم اهمیت داشت.»
(Blue Moon) به کارگردانی ریچارد لینکلیتر و با بازی ایثن هاک، روایتی فشرده و احساسی از روزهای پایانی زندگی لورنس هارت، ترانهسرای افسانهای، است. کپلو میگوید هنگام تماشای فیلم برای نخستینبار در جشنواره برلین، از میزان خنده تماشاگران شگفتزده شد، زیرا طنز برای او بخش جداییناپذیر شخصیت هارت بوده است: «او همیشه باهوشترین و بامزهترین فرد اتاق بود.»
با این حال، زیر این شوخطبعی، لایهای از رنج، تنهایی و پایان یک دوستی ۲۵ ساله پنهان است. کپلو میگوید فیلمنامه عمداً از کلیشههای زندگینامهای دوری میکند و بهجای روایت خطی، بر رفتارهای کوچک و لحظات احساسی تمرکز دارد.
او همکاری با ایثن هاک را «سخاوتمندانه و عمیق» توصیف میکند. هاک هر روز با ایدههای تازه سر صحنه میآمد و با فروتنی میگفت «شاید بدترین ایده دنیا باشد، اما…» و اغلب پیشنهادهایش عالی از آب درمیآمد. یکی از مهمترین پیشنهادهای او بازگرداندن مونولوگی حذفشده درباره منشأ ترانه (Blue Moon) بود. کپلو همچنین از دقت هاک در جزئیات فیزیکی بازی یاد میکند؛ مثلاً در صحنه اتاق پالتو، وقتی کپلو گفت شخصیت باید از تماس بدنی بترسد، هاک فوراً بازیاش را تغییر داد.
کپلو روز اعلام نامزدهای اسکار را تنها در خانهاش در نیوجرسی تماشا کرد و انتظار ناامیدی داشت، اما نامش اولین نامی بود که خوانده شد. او میگوید پیامهای تبریک از دانشآموزان سابق و دوستان قدیمی نشان داد که کارهایش هرگز «در خلأ گم نشده» است.
او اکنون روی دو پروژه جدید کار میکند و میگوید: «باید ببینیم کدامیک پرواز میکند.»