تداخل ناخواسته نقش‌ها در ذهن رابرت پتینسون؛ بهای کار در کارخانه رویاسازی

این بازیگر بریتانیایی که تقویم کاری‌اش با آثاری چون «عشق من بمیر» (Die My Love) ساخته لین رمزی، «درام» به کارگردانی کریستوفر استوری، «پرایم‌تایم» به کارگردانی لنس اوپنهایم، «اودیسه» کریستوفر نولان و «تلماسه: بخش سوم» دنی ویلنوو پر شده، از ریتم دیوانه‌وار تولیدات اخیرش می‌گوید. پتینسون توضیح می‌دهد که گاهی فاصله میان پایان یک پروژه و آغاز دیگری به صفر می‌رسید و این تعویض مداومِ کالبد، گاهی در حافظه عضلانی و بیانی او رسوب می‌کرد.

جالب‌ترین بخش ماجرا به فیلم «پرایم‌تایم» بازمی‌گردد؛ اثری که پتینسون در آن نقش شخصیتی ملهم از مجری جنجالی، کریس هانسن، را بازی می‌کند. او اعتراف کرده که تسلط بر لحن و نحوه تکلم خاص هانسن چنان در ذهنش حک شده بود که هنگام فیلم‌برداری «اودیسه»، ناخواسته رگه‌هایی از آن صدا را در اجرای خود حس می‌کرد. این در حالی است که نولان او را برای نقش آنتینوس، یکی از خواستگاران پنلوپه، در کنار ستارگانی نظیر مت دیمون، تام هالند و ان هتوی به کار گرفته است.

پتینسون که در «پرایم‌تایم» همزمان تهیه‌کنندگی را نیز بر عهده داشت، می‌گوید با اینکه این روندِ فشرده پس از مدتی به یک عادت عجیب تبدیل می‌شود، اما اکنون زمان آن رسیده که کمی ترمز را بکشد. او تجربه حضور در صحراهای «تلماسه ۳» و همکاری دوباره با زندیا را نیز از نقاط درخشان این دوره پرتلاطم توصیف می‌کند.

این بازیگر که به تازگی فصل جدیدی را در زندگی شخصی و پدر شدن آغاز کرده، قصد دارد پس از اتمام این ماراتنِ کاری، استراحتی طولانی به خود هدیه دهد تا بتواند دوباره از سایه کریس هانسن و دیگر نقش‌هایش فاصله بگیرد.