۵ خط داستانی DC که در سینما فرود ناموفق داشتند

این یادداشت به پنج خط داستانی مهم DC می‌پردازد که نسخه سینمایی‌شان نتوانست انتظارات طرفداران یا منتقدان را برآورده کند. این موارد نشان می‌دهد که حتی محبوب‌ترین روایت‌های کمیک، هنگام انتقال به پردهٔ سینما ممکن است با چالش‌های ساختاری و اجرایی روبه‌رو شوند.

۱. Justice League (2017)  
اقتباس سینمایی «لیگ عدالت» قرار بود نقطهٔ اوج جهان سینمایی DC باشد، اما مشکلات پشت‌صحنه، تغییر کارگردان و بازنویسی‌های گسترده باعث شد فیلم نهایی از نظر لحن و روایت ناهماهنگ باشد. نسخهٔ سینمایی نه‌تنها نتوانست عمق شخصیت‌ها را منتقل کند، بلکه تهدید اصلی داستان نیز سطحی و کم‌اثر جلوه کرد.

۲. Batman v Superman: Dawn of Justice (2016)  
این فیلم تلاش کرد چندین خط داستانی مهم کمیک، از جمله (Death of Superman) و (The Dark Knight Returns) را در یک روایت واحد ادغام کند. نتیجه، فیلمی سنگین و پرازدحام بود که فرصت کافی برای پرداخت شخصیت‌ها نداشت و بسیاری از لحظات کلیدی کمیک‌ها را فشرده و کم‌اثر بازسازی کرد.

۳. Suicide Squad (2016)  
در کمیک‌ها، «تسک‌فورس ایکس» تیمی خاکستری و پیچیده است که مأموریت‌های خطرناک انجام می‌دهد. اما نسخه سینمایی با تدوین آشفته، تغییرات گسترده استودیو و لحن نامنسجم، نتوانست روح تاریک و طنز تلخ کمیک‌ها را منتقل کند. شخصیت‌ها سطحی شدند و تهدید اصلی داستان فاقد وزن لازم بود.

۴. Green Lantern (2011)  
این فیلم قرار بود آغازگر یک فرنچایز بزرگ باشد، اما جلوه‌های بصری ضعیف، روایت کلیشه‌ای و عدم وفاداری به جهان گستردهٔ «کورپس فانوس سبز» باعث شد اقتباس شکست بخورد. بسیاری از عناصر مهم کمیک‌ها یا حذف شدند یا به‌صورت سطحی اجرا شدند.

۵. Wonder Woman 1984 (2020)  
در حالی‌که فیلم اول «زن شگفت‌انگیز» تحسین‌شده بود، دنبالهٔ آن با روایت پراکنده، منطق داستانی ضعیف و استفاده ناموفق از شخصیت «مکس‌ول لرد» نتوانست انتظارات را برآورده کند. داستان کمیک‌محور (Stone of Dreams) در فیلم به شکلی ساده‌سازی‌شده و کم‌اثر اجرا شد.

در مجموع، این پنج نمونه نشان می‌دهد که اقتباس موفق از کمیک‌های DC نیازمند تمرکز روایی، انسجام لحن و درک عمیق‌تری از ریشه‌های داستانی است؛ عناصری که در این موارد به‌طور کامل محقق نشدند.