مارکو پولو؛ قمار ۲۰۰ میلیون دلاری نتفلیکس که در سایه «بازی تاجوتخت» دفن شد
نتفلیکس در سال ۲۰۱۴ با تولید «مارکو پولو» قصد داشت پا در جای پای رقیب قدرتمند خود، شبکه HBO، بگذارد و اثری حماسی در تراز «بازی تاجوتخت» ارائه دهد. این پروژه از نظر ساختار روایی، درونمایههای سیاسی و تقابل فرهنگها، شباهتهای ساختاری غیرقابلانکاری به سریال موفق «شوگان» (Shōgun) دارد.
نتفلیکس برای این مجموعه سنگ تمام گذاشت. در دورانی که HBO برای هر فصل از «بازی تاجوتخت» حدود ۵۰ تا ۶۰ میلیون دلار هزینه میکرد، هزینههای تولید «مارکو پولو» به ۲۰۰ میلیون دلار برای تنها دو فصل رسید؛ بودجهای که با هزینهی ساخت فصل اول «خاندان اژدها» برابری میکند. سازندگان برای به تصویر کشیدن شکوه دربار قوبلایخان، با بازی «بندیکت وانگ»، لوکیشنهای متعددی را در کشورهای ایتالیا، مالزی، مجارستان، قزاقستان و اسلوونی انتخاب کردند تا دسیسههای درباری و صحنههای نبرد را با جزئیات بالا بازسازی کنند.
داستان سریال که بر تجربیات مارکو پولو (با بازی لورنزو ریکلمی) در دربار چین متمرکز بود، الگویی مشابه شخصیت «جان بلکتورن» را تداعی میکرد؛ یک خارجی بیگانه که در پیچ و خمهای سیاستهای دربار گرفتار میشود و برای بقا میجنگد.
علیرغم این سرمایهگذاری هنگفت، سریال هرگز به بازگشت سرمایه مورد انتظار نرسید. نشریه «هالیوود ریپورتر» گزارش داد که لغو پروژه پس از پایان فصل دوم، زیانی ۲۰۰ میلیون دلاری روی دست نتفلیکس گذاشت. نکته تأملبرانگیز این ماجرا، سیر صعودی کیفی سریال است. فصل اول با وجود محبوبیت در میان تماشاگران (رضایت ۹۲ درصدی)، با بیمهری منتقدان (نمره ۳۳ درصدی) مواجه شد. اما فصل دوم جهشی خیرهکننده داشت و امتیاز کامل ۱۰۰ درصد منتقدان را کسب کرد و رضایت ۹۳ درصدی مخاطبان را نیز به دست آورد. با این حال، همزمانی پخش این فصل با ظهور پدیده «چیزهای عجیب» (Stranger Things)، تمام توجه رسانهها و کاربران را به آن اثر نوظهور معطوف کرد و عملاً شانس دیدهشدن «مارکو پولو» را از میان برد.