واکنشِ محتاطانه هیدئو کوجیما به فیلم جنجالی نتفلیکس؛ آیا The Last House با «دث استرندینگ» قابل مقایسه است؟

«آخرین خانه» که از ۱۶ مرداد (۷ آگوست) در دسترس کاربران نتفلیکس قرار گرفته، داستان خانواده‌ای را روایت می‌کند که در پی یک پدیده کیهانی و ماورایی در خانه خود محبوس می‌شوند؛ مضمونی که تداعی‌گر مفاهیم انزوا در دوران همه‌گیری جهانی است. با وجود این بستر داستانی، فیلم نتوانسته نظر منتقدان را تأمین کند و با واکنش‌های عمدتاً سردی مواجه شده است.

کوجیما در پلتفرم ایکس، نظر کوتاه خود را این‌گونه منتشر کرد: «فیلم The Last House را دیدم. انزوا؟ تنهایی؟ بخش‌هایی از آن کمی شبیه به بازی Death Stranding بود.» این اظهار نظر موجز، تفاوت فاحشی با نقدها و تحلیل‌های طولانی و پرشوری دارد که او پیش‌تر برای آثاری مانند The Odyssey (ساخته‌ی کریستوفر نولان) نوشته بود. این رویکرد نشان می‌دهد که کوجیما، برخلاف آثار تحسین‌شده‌اش، در این فیلم چیز قابل‌توجهی نیافته و تنها از منظر شباهت‌های ساختاریِ «بقا و انزوا» با ساخته‌ی خودش، به آن نگریسته است.

بررسی وضعیت این فیلم در وب‌سایت راتن تومیتوز نیز گویای نارضایتی گسترده است؛ امتیاز ۲۷ درصدی منتقدان و ۲۸ درصدی مخاطبان نشان می‌دهد که The Last House در جلب نظر طیف‌های مختلف تماشاگران ناکام بوده است. با این وجود، این اثر در حال حاضر رتبه‌ی نخست پربازدیدترین فیلم‌ها را در پلتفرم نتفلیکس (هم در ایالات متحده و هم در سطح جهانی) در اختیار دارد که بیش از هر چیز مدیون جذابیت ژانر، گروه بازیگران و سیستم پخش گسترده نتفلیکس است.

به نظر می‌رسد The Last House با وجود موفقیت آماریِ مقطعی در پلتفرم‌های استریم، اثری است که به‌زودی در گذر زمان به دست فراموشی سپرده خواهد شد. واکنش مختصر کوجیما نیز به نوعی عصاره‌ی تجربه تماشای این فیلم است: اثری که شاید نکات ناچیزی برای یادآوری داشته باشد، اما فاقد عمق لازم برای تبدیل شدن به یک اثر ماندگار است.