پردهای که برای همیشه پایین آمد؛ نگاهی به پایان جنجالی The Boys و آینده این دنیای خونین
نبرد نهایی به همان شکلی رقم خورد که انتظارش را داشتیم: (هشدار اسپویل) در یک رویاروییِ خونین و نفسگیر، بیلی بوچر سرانجام به آرزوی دیرینهاش رسید و «هوملندر»، نماد قدرتِ مطلق و پوشالی، را به زانو درآورد. اما این پیروزیِ تلخ، بهای سنگینی داشت. چرخه خشونت در اینجا متوقف نشد؛ جایی که «هیویی» در یک دوراهیِ اخلاقیِ دردناک، برای پایان دادن به جنونِ بیپایانِ بوچر، مجبور شد او را از پای درآورد. پایانی که بیش از هر چیز بر این حقیقت تأکید داشت: در دنیای پسران، پیروزی تنها به معنای بقایِ بازماندگان است، نه لزوماً رستگاری.
رؤیای فصل ششم؛ یک پایانِ قطعی برای «پسران»
با بسته شدنِ پروندهی شخصیتهای اصلی، ذهنِ کنجکاوِ هواداران بلافاصله به دنبالِ روزنهای برای ادامه گشت. بزرگترین تئوریِ هواداران این بود: «آیا فرزندِ هیویی و استارلایت، یک نوزاد با قدرتهای فوقبشری خواهد بود که موتور محرک فصل ششم شود؟»
اما «اریک کریپکی»، خالقِ این سریال، با قاطعیتِ تمام روی این فرضیه خط قرمز کشید. کریپکی در اظهارنظری صریح گفت:
«نه، تنها ابرقهرمانی که با قدرتهایِ ذاتی متولد شده، رایان است. هر کس دیگری برای داشتن قدرت باید “وی” (Compound V) تزریق کند. من دوست دارم فکر کنم که هیویی و آنی درسِ خود را گرفتهاند و قرار است به “رابین کوچولو” یک زندگیِ شاد و کاملاً طبیعی هدیه بدهند.»
این سخن، پایانِ رسمیِ تمامِ گمانهزنیها برای فصل ششم است. سازندگان نمیخواستند در دامِ کلیشههایی بیفتند که سریالشان سالها آنها را به باد تمسخر میگرفت؛ آنها ترجیح دادند به جای کشدار کردنِ داستان، به شخصیتهایشان اجازهی یک زندگیِ «عادی» بدهند.
دنیایی که همچنان زنده است؛ میراثِ «وات»
اگرچه داستانِ اصلی به پایان رسیده، اما دنیایِ «پسران» نه. پلتفرم آمازون با هوشمندی قصد دارد بدون خراب کردنِ پایانبندیِ حماسیِ سریال اصلی، این دنیای داستانی را گسترش دهد:
Vought Rising (۲۰۲۷): سریالی پیشدرآمد که ما را به دهه ۱۹۵۰ میبرد تا ریشههای این تشکیلاتِ مخوف را با رهبری «استن ادگار» دوباره بشناسیم.
The Boys: Mexico: پروژهای در دست توسعه که ابعادِ بینالمللیِ فسادِ شرکت «وات» را به تصویر میکشد.
حالا که هوملندر از میان رفته، شرکت «وات» همچنان به کار خود ادامه میدهد و فضایِ خالیِ قدرت، راه را برای ظهورِ شرورهایِ جدید باز گذاشته است.
بحثهای داغ؛ شاهکار یا ناامیدی؟
واکنشها به این فینال، دوپاره است. دستهای از منتقدان، شجاعتِ سازندگان را برای وفاداری به لحنِ بیرحمانه و ساختارشکنیِ سریال ستایش میکنند و آن را پایانی منطقی برای یک حماسهی ضدقهرمانی میدانند. در سوی دیگر، برخی هواداران از سرعتِ بالای روایت در قسمتهای پایانی و سرنوشتِ برخی شخصیتهای فرعی ناراضیاند و خشمِ خود را در فضای مجازی ابراز کردهاند.
اما هرچه باشد، «پسران» با این پایانبندی در حافظهی جمعیِ تلویزیون ماندگار شد؛ اثری که نترسید دنیایِ ابرقهرمانها را به آتش بکشد و در میانِ خاکسترهای آن، تصویری از انسانیتِ واقعی، هرچند آلوده به خون، ارائه دهد.
شما در کدام دستهاید؟ آیا این پایانبندیِ تلخ را میپسندید یا حسرتِ تماشایِ ماجراجوییهایِ بیشتر با بیلی بوچر را دارید؟