۳۰ سال با «فارگو»: تداوم لطافت فرهنگ مینهسوتا در دل خشونت
فیلم (Fargo) محصول 1996 با بازی فرانسیس مکدورمند در نقش مارژ گاندرسون، پلیس کوچک یک شهر برفی، امروز پس از ۳۰ سال همچنان یکی از آثار شاخص کوئنهاست. هرچند مکدورمند دیرتر وارد داستان میشود، حضور او بهعنوان نماد صداقت و مهربانی در برابر دنیای پر از فساد و خشونت، فیلم را به اثری ماندگار بدل کرده است.
داستان درباره جری لاندگارد (ویلیام اچ. میسی) است؛ فروشندهای گرفتار بدهی که برای کسب پول، نقشه ربودن همسرش را میکشد. این طرح با ورود دو خلافکار (استیو بوشمی و پیتر استورمار) به فاجعهای خونین تبدیل میشود. در مقابل، مارژ با آرامش و خوشرویی، حتی در دوران بارداری، وظیفهاش را با عشق انجام میدهد و نماد «مهربانی مینهسوتا» میشود؛ اصطلاحی که به رفتار دوستانه و مؤدبانه مردم این ایالت اشاره دارد.
مقاله یادآور میشود که این روحیه هنوز در مینِسوتا زنده است، حتی در برابر خشونتهای اخیر. در ژانویه ۲۰۲۶، شهروندان مینیاپولیس پس از قتل دو نفر توسط مأموران ICE، با شجاعت از همسایگان خود دفاع کردند و بزرگترین اعتصاب عمومی شهر از سال ۱۹۳۴ را رقم زدند. این مقاومت اجتماعی، همزمان با سالگرد (Fargo)، نشان میدهد که فیلم همچنان آینهای از واقعیتهای انسانی است: هم میل به قدرت و خشونت، و هم همبستگی و مهربانی.
کوئنها با شخصیتهایی چون جری، کارل و گائر، چهرههای مختلف شرارت را نشان میدهند؛ در مقابل، مارژ و همسرش نورم با رفتارهای ساده و محبتآمیز، یادآور ارزشهای انسانیاند. جمله پایانی مارژ خطاب به مجرم دستگیرشده: «زندگی چیزی بیش از کمی پول است»، همچنان طنینانداز است و یادآور میشود که امید و خوشرویی، حتی در دل تاریکی، میتواند راهی برای ادامه زندگی باشد.