نیکول کیدمن از روزهای پرفشار ازدواج با تام کروز میگوید؛ «عشق، مهمتر از هشدارهای حرفهای بود»
رابطه نیکول کیدمن و تام کروز که با پروژه «روزهای تندر» (Days of Thunder) در سال ۱۹۸۹ کلید خورد، بهسرعت به یکی از پرحاشیهترین و زیر ذرهبینترین پیوندهای هالیوود بدل شد. کیدمن که در آن زمان تنها ۲۲ سال داشت، ناگهان خود را در مرکز توجه عمومی دید؛ تجربهای که او آن را مسیری سخت برای آموختنِ بقا در کانون نگاههای سنگین رسانهها توصیف میکند.
این بازیگر مطرح درباره هشدارهای مداوم آن دوران میگوید: «بسیار جوان بودم و ناگهان خود را در کنار همسری دیدم که ستارهای بزرگ بود. همه مدام میگفتند این تصمیم به کارنامهام آسیب میزند؛ اما پاسخ من ساده بود: من عاشقم و میخواهم ازدواج کنم. برایم اهمیتی نداشت که این تصمیم چه تبعاتی برای حرفهام دارد.»
برخلاف پیشبینیهای منفی آن زمان، دوران ۱۱ ساله زندگی مشترک این دو ستاره، مانع رشد حرفهای کیدمن نشد. او با نقشآفرینیهای درخشان در آثاری همچون «به خاطرش مردن» (To Die For)، «پرتره یک بانو» (The Portrait of a Lady) و همکاری با استاد بزرگ سینما، استنلی کوبریک در «چشمان کاملاً بسته» (Eyes Wide Shut)، جایگاه خود را در سینمای تراز اول تثبیت کرد.
پس از اعلام جدایی این زوج در فوریه سال ۲۰۰۱، کیدمن وارد یکی از طلاییترین فصول کاری خود شد؛ دورانی که با موفقیتهای خیرهکننده در فیلمهای «مولن روژ!» (Moulin Rouge!)، «دیگران» (The Others) و سرانجام کسب جایزه اسکار برای نقشآفرینی در فیلم «ساعتها» (The Hours) به اوج رسید.