وقتی کارخانه سوسیسسازی هالیوود، تارانتینو را فراری میدهد!
کوئنتین تارانتینو در یادداشتهای تند و تیزش، با صراحتِ همیشگیاش به وضعیتِ امروزِ پردهی نقرهای تاخته است. او میگوید: «مفهومِ سینما برای من، این روزها بیشتر حسِ تحقیر ایجاد میکند تا لذت.»
او حتی پا را فراتر میگذارد و ادعایی جسورانه میکند: آثارِ شش سال اخیر، آنقدر بیروح و مکانیکی شدهاند که سینمایِ افولیِ دههی ۱۹۸۰ را در مقایسه، به دورانِ طلاییِ دههی ۱۹۳۰ تبدیل کردهاند!
لیستِ کوتاه و عجیبِ محبوبهایِ تارانتینو
با وجود این نگاهِ بدبینانه، تارانتینو هنوز هم در میانِ زبالهدانیِ فرمولهایِ تجاری، چند الماس پیدا کرده است. لیستِ منتخبِ او در این دههی «ناامیدکننده» به طرز عجیبی کوتاه است:
داستان وست ساید (West Side Story) ساخته استیون اسپیلبرگ (۲۰۲۱)
افق: حماسه آمریکایی، بخش ۱ (Horizon: Chapter 1)
افق: حماسه آمریکایی، بخش ۲ (Horizon: Chapter 2)
فیلم The RIP به کارگردانی جو کارنهان
یک «نتفلیکسیِ» معمولی یا یک شاهکار؟
اما جالبترین بخشِ ماجرا، عشقِ تازهی تارانتینو است: فیلم The RIP. در حالی که منتقدانِ دنیا این فیلم را اثری «متوسط، سرگرمکننده و تجاری» میدانند که فقط به لطف حضورِ «مت دیمون» و «بن افلک» سرپاست، تارانتینو نظرِ کاملاً متفاوتی دارد.
او تعریف میکند که وقتی یکی از دوستانش به او گفت این فیلم «معمولی» است، او چنان شوکه شد که انگار به مقدساتش توهین شده است! برای تارانتینو، The RIP که دربارهی چند پلیسِ میامی و یک مخفیگاهِ پر از پول نقد است، یک تجربهی نابِ جنایی و میخکوبکننده است.
چرا تارانتینو The RIP را میپرستد؟
این علاقه، ریشه در سلیقهی خاصِ تارانتینو دارد. او عاشقِ «پالپ» (Pulp) است؛ همان داستانهایِ عامهپسند، خشن، پر از پارانویا و غیرقابلپیشبینی. در حالی که صنعتِ سینما به دنبالِ «جوایز» و «پرستیژ» است، تارانتینو فقط به دنبالِ یک چیز است: لذتِ محضِ تماشایِ یک قصهی خوب که شما را روی صندلی میخکوب کند.
این ادعا که یک فیلمِ مستقیماً-استریمشده (که حتی سینماها آن را نخواستند) تنها نقطهی روشنِ دههی ۲۰۲۰ است، شاید از نظر خیلیها افراطی باشد، اما دقیقاً نشاندهندهی شکافِ عمیق میانِ «سینمایِ فرمولزدهی امروز» و «سینمایِ قصهگویِ تارانتینویی» است.
به نظر شما آیا تارانتینو زیادی سختگیر شده، یا واقعاً سینمایِ امروز در یک «کارخانهی سوسیسسازی» روحش را از دست داده است؟ آیا فیلمی در سالهای اخیر دیدهاید که حسِ جادویِ قدیمی را برایتان زنده کند؟