چه شد که سینمای ایران از جامعه جا ماند؟
با گسترش راه‌های عرضه محصولات فرهنگی و آزادی بیشتر در ارتباطات، دیگر نمی‌شود با استفاده از ابزار ...
«مو به مو» داستان مردی است که مدام گودالی را که در آن قرار دارد عمیق‌تر می‌کند اما خودش احساس می...
بعضی از بازیگران ممکن است هرگز به ستاره‌هایی بزرگ تبدیل نشوند اما یک بازی، یک دیالوگ یا حتی یک حض...
آدام اسمیت سال‌ها پیش گفته بود دولت تاجر خوبی نیست و حالا باید بگوییم دولت فیلمساز خوبی هم نیست و...
جدا از روند انتخاب نماینده ایران در اسکار 2026 و فارغ از این‌که چقدر با انتخاب «علت مرگ: نامعلوم»...
آیا سینمای ایران واقعاً پدیده‌ای «ملی» است؟
هروستراتوس فرد بدنامی است که برای جاودانه کردن نام خود در تاریخ، یک معبد بزرگ را به آتش کشید. آیا...
به‌طور عمومی طغرل افشار را به عنوان اولین منتقد واقعی و جدی سینما در ایران می‌شناسند.
«ادینگتون» برای نمایش هیستری جمعی و آمریکایی، در کمال هتاکی و به دور از مصلحت‌اندیشی‌های متداول،...
نمایش میل به زیستن و تشبیه هستی به رقصی طولانی و ناگزیر با نیستی در «زندگی چاک»، به‌قدری موثر از ...
«تاسیان» می‌تواند به یک نقطه عطف در تاریخ تولیدات سینمایی و تلویزیونی تبدیل شود که طی چند دهه‌ی گ...
